Wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt: VI C 15/13, niepublikowany

Ustalenie przez lekarza orzecznika okresowej całkowitej niezdolności do pracy, nie może być utożsamiane z trwałą całkowitą niezdolnością do pracy, nie mieści się w zakresie ubezpieczenia gwarantowanej powódce, stanowi przyczynę odmowy przyjęcia na siebie obowiązku spłaty na rzecz w/w banku pozostałego do spłaty kredytu.

Wyrok ten w punkcie III ('trzecim') sentencji stanowi, iż ubezpieczyciel ma obowiązek jasnego i jednoznacznego formułowania ogólnych warunków ubezpieczenia oraz pozostałych dokumentów koniecznych przy zawarciu umowy i ponosi konsekwencje wszelkich uchybień w tym zakresie, a dla zwolnienia go od odpowiedzialności nie wystarczy stwierdzenie, że przedstawił o.w.u. ubezpieczającemu, który mógł się z nimi zapoznać, jeżeli dokumenty te zawierały uregulowania niejasne, wieloznaczne, mylące i obiektywnie niezrozumiałe dla przeciętnego adresata.

Sąd w niniejszej sprawie doszedł do przekonania, iż postanowienia zawarte w umowach pożyczki dotyczące ubezpieczenia pożyczek, także w certyfikacie, ale przede wszystkim w szczególnych warunkach umowy niejasne, niejednoznaczne, obiektywnie niezrozumiałe dla powódki nie znającej się na przepisach i nierozumiejącej zawiłości z dziedziny bankowości i ubezpieczeń. Zdefiniowanie w SWU całkowitej niezdolności do pracy jako także- trwałej niezdolności do pracy jest niedozwolonym postanowieniem umownym przyjętego przez bank i ubezpieczyciela wzorca umowy (zwanym klauzulą abuzywną, postanowieniem nieuczciwym, niegodziwym).Postanowienia z wzorca umowy, nie zostały uzgodnione indywidualnie z powódka, powódka nie miały na nie wpływu, dlatego nie mogą jej wiązać w zakresie ustaleń, iż choroba nowotworowa powódki, nie powoduje u niej całkowitej niezdolności do pracy, ponieważ całkowita niezdolność jest okresowa, a nie trwała, co wynika z orzeczenia lekarza orzecznika KRUS. Postanowienia powyższe, kształtują prawa i obowiązki powódki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami oraz rażąco naruszają jej interes. Działanie pozwanego, wykorzystującego niewiedzę powódki konsumenta, należy zakwalifikować jako  przejaw nieuczciwej praktyki rynkowej.


Sąd Rejonowy w Węgrowie VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Sokołowie Podlaskim po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2013 r. w Sokołowie Podlaskim na rozprawie sprawy z powództwa A.F. przeciwko C. z siedzibą w D. o ustalenie

I. ustala, że powódka A.F. objęta jest wynikającą z umowy ubezpieczenia grupowego dla kredytobiorców indywidualnych  L. Bank S.A. we W. zawartej dnia 04 maja 2005r., pomiędzy L. Bank S.A we W., a pozwanym C. z siedzibą w D. i w związku z zawarciem przez powódkę z L. Bank S.A. we W. umowy pożyczki gotówkowej nr ... z dnia 04 kwietnia 2009r. oraz umowy pożyczki gotówkowej nr ... z dnia 23 maja 2009r., ochroną ubezpieczeniową, na mocy której pozwany C. z siedzibą w D. zobowiązany jest do wypłaty na rzecz C. Bank S.A. z siedzibą we W. świadczenia ubezpieczeniowego równego sumie ubezpieczenia ustalonej  na dzień ...         wystąpienia u powódki zdarzenia ubezpieczeniowego, stwierdzonej przez lekarza rzeczoznawcę KRUS całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, powiększonej o roszczenia C. Bank SA. z siedzibą we W. w stosunku do powódki, wynikające z braku realizacji przez pozwanego C. z siedzibą w D. świadczenia po dacie wystąpienia zdarzenia ubezpieczeniowego;

II.  zasądza od pozwanego C. z siedzibą w D. na rzecz powódki A.F. kwotę 2 400,00 zł (dwa tysiące czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania;

III. oddala powództwo w stosunku do pozwanego C. z siedzibą w D. w całości;

IV. zasądza od powódki A.F. na rzecz pozwanego C. z siedzibą w D. kwotę 2 417,00 zł (dwa tysiące czterysta siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania;

V. nakazuje pobrać od pozwanego C. z siedzibą w D. kwotę 1 850,00 zł (jeden tysiąc osiemset pięćdziesiąt złotych) na rzecz Skarbu Państwa kasa Sadu Rejonowego w Węgrowie tytułem opłaty od uwzględnionego roszczenia od której powódka była zwolniona w całości.

Powódka A.F. żądała ustalenia, iż w związku z zawarciem z L. Bank S.A. we W. umowy pożyczki nr ... z dnia 04 kwietnia 2009r. oraz umowy pożyczki nr ... z dnia 23 maja 2009r., objęta jest ochroną ubezpieczeniową, wynikającą z umowy ubezpieczenia dla kredytobiorców indywidualnych L. Bank S.A. we W. z dnia 04 maja 2005 r., zawartej pomiędzy L. Bank S.A. we W., a pozwanymi C. i C. z siedzibą w D., na mocy której pozwani zobowiązani są do wypłaty na rzecz C. Bank S.A. we W., świadczenia ubezpieczeniowego, równego sumie ubezpieczeniowej ustalonej na dzień wystąpienia u powódki zdarzenia ubezpieczeniowego, powodującego całkowitą niezdolności powódki do pracy.

Uzasadniając swoje stanowisko powódka podała, iż zawarte przez nią w/w umowy pożyczki, ubezpieczone zostały w C. i C. Opłaty z tytułu ubezpieczenia wyniosły odpowiednio 1 718,18 zł i 3 579,55 zł. W ramach tych umów, uzyskała ochronę ubezpieczeniową, na wypadek całkowitej niezdolności do pracy, potwierdzonej orzeczeniem lekarza orzecznika zakładu ubezpieczeń społecznych. W razie zajścia takiego zdarzenia ubezpieczeniowego, uniemożliwiającego spłatę pożyczek, ubezpieczyciel zobowiązał się wypełniać świadczenie ubezpieczeniowe na rzecz w/w banku, obejmujące zaległy kapitał kredytowy, odsetki i inne opłaty. Z powodu choroby nowotworowej, nie była w stanie samodzielnie spłacać rat pożyczek, co zostało zgłoszone bankowi i ubezpieczycielowi. Ubezpieczycielowi doręczone zostało niezbędne zaświadczenie o całkowitej niezdolności do pracy, które uzyskała od lekarza orzecznika z KRUS. Ubezpieczyciel odmówił wypłaty na rzecz banku świadczenia ubezpieczeniowego, równego sumie ubezpieczenia ustalonej na dzień wystąpienia u powódki zdarzenia ubezpieczeniowego. W dniu 23 maja 2009 r., bank wypowiedział obie umowy pożyczki, stawiając je w stan wymagalności.

Pozwany C., w odpowiedzi na pozew, wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. Uzasadniając swoje stanowisko podał, iż w ramach ochrony ubezpieczeniowej, w związku z zawarciem przez powódkę przedmiotowych umów pożyczki, zapewniał ochronę ubezpieczeniową powódce tylko w zakresie ryzyka śmierci, a nie całkowitej niezdolności do pracy. Dlatego roszczenie wobec niego jest niezasadne.

Pozwany C. w odpowiedzi na pozew, wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. Uzasadniając swoje stanowisko podał, iż powódka została objęta ochroną ubezpieczeniową przez C., tylko w ramach pakietu podstawowego od śmierci oraz całkowitej i trwałej niezdolności do pracy, w związku z zawarciem przez nią z L. Bank S.A. we W. dwóch umów pożyczki z dnia 23 maja 2009r. i z dnia 04 kwietnia 2009r. Ochrona w ramach w/w pakietu, nie obejmowała okresowej całkowitej niezdolności do pracy, co wynika w odniesieniu do powódki z orzeczenia lekarza KRUS. Pakiet rozszerzony przewidywał takową ochronę, ale nie dotyczył on powódki.

Przed zamknięciem rozprawy, strony nie zmieniły swojego stanowiska.

Sąd Rejonowy ustalił co następuje.

W dniu 04 kwietnia 2009r. A.F. z zawodu rolnik, zawarła z L. Bank we W. umowę pożyczki nr ... na kwotę 14 318,1.8 zł. W dniu 23 maja 2009r., A.F. zawarła z L. Bank we W. drugą umową pożyczki nr ... na kwotę 29 829,55 zł. Obie pożyczki, objęte zostały ochroną ubezpieczeniową udzieloną przez C. i C., mające siedzibę w D., zgodnie z postanowieniami umowy Ubezpieczenia Grupowego Dla Kredytobiorców Indywidualnych L. Bank S.A we W. z dnia 04 maja 2005r. w ramach pakietu podstawowego. A.F.  na warunkach określonych w Szczególnych Warunkach Ubezpieczenia (SWU), miała podlegać ubezpieczeniu od śmierci i całkowitej niezdolności do pracy w ciągu całego okresu kredytowania. Całkowita niezdolność do pracy określona została jako całkowita i trwała niezdolność ubezpieczonego do wykonywania jakiejkolwiek pracy zarobkowej, niezależnie od charakteru tej pracy. Za dzień wystąpienia zdarzenia ubezpieczeniowego, ustalono w wypadku całkowitej niezdolności do pracy, datę powstania tej niezdolności wskazaną w orzeczeniu lekarza-orzecznika lub komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a w braku takiego wskazania, datę wydania powyższego orzeczenia przez lekarza-orzecznika lub komisji lekarskiej. W razie wystąpienia któregoś ze zdarzeń objętych ochroną ubezpieczeniową, C. miała wypłacić uprawnionemu z ubezpieczenia świadczenie w wysokości równej sumie ubezpieczenia, która obejmowała min. kapitał kredytu pozostający do spłaty, według stanu z dnia wystąpienia zdarzenia ubezpieczeniowego, odsetki od nieprzeterminowanej części kapitału, odsetki karne od przeterminowanej części kapitału, inne opłaty min, za prowadzenie rachunku, prowizje, monity. Na podstawie umów pożyczki, uprawnionym do otrzymania wszystkich przysługujących ubezpieczonej świadczeń z umowy ubezpieczenia, stał się C. Bank Polska S.A. we W. (dawny L. Bank S.A. we W.). Świadczenia te miały być wypłacone bankowi, w celu redukcji zadłużenia ubezpieczonej, wobec tego banku, po otrzymaniu od banku pisemnego zgłoszenia zdarzenia objętego ubezpieczeniem ze wskazaniem rodzaju zdarzenia i jego okoliczności wraz z niezbędnymi dokumentami i wnioskiem o wypłatę świadczenia. Niezbędnym dokumentem, w przypadku całkowitej niezdolności do pracy, miało być orzeczenie lekarza-orzecznika lub komisji lekarskiej ZUS, stwierdzające trwałą i całkowitą niezdolność do pracy wraz z wynikającą z takiego orzeczenia decyzją ZUS. Świadczenie, miało być wypłacone uprawnionemu, w ciągu 30 dni od daty otrzymania wszystkich dokumentów, niezbędnych do oceny okoliczności zdarzenia ubezpieczeniowego.

Na dowód potwierdzenia istnienia ochrony ubezpieczeniowej przedmiotowych pożyczek świadczonej przez C. i C., A.F. wydany został przez bank certyfikat, z którego wynikało, iż ubezpieczona jest od śmierci i całkowitej niezdolności do pracy. A.F. zawierając umowy pożyczki i ubezpieczając je, przekonana była, iż w razie wystąpienia u niej ciężkiej choroby, powodującej całkowitą niezdolność do pracy, zostanie objęta ochroną ubezpieczeniową. Ubezpieczyciel w takiej sytuacji, przejmie na siebie, spłatę pozostałego zobowiązania. A.F. zachorowała na chorobę nowotworową, która została wykryta u niej w połowie 2010r. Choroba spowodowała wiele zmian w jej życiu. Przede wszystkim uniemożliwiła wykonywania jakiejkolwiek pracy, zwłaszcza pracy w gospodarstwie rolnym, stała się całkowicie niezdolna do pracy. Powódka rozpoczęła czasochłonny i kosztowny okres intensywnego leczenia się, popadając w problemy finansowe, przejawiające się także brakiem możliwości regulowania swoich zobowiązań, w tym przedmiotowych zobowiązań pożyczkowych. Do momentu choroby, powódka spłacała regularnie przedmiotowe zobowiązania. Powódka stanęła na komisje lekarską KRUS , w związku z ustaleniem jej praw do renty z tytułu niezdolności do pracy. Lekarz orzecznik KRUS  wydał w dniu 15 października 2010r. orzeczenie lekarskie, w którym uznał  A.F. za okresowo całkowicie niezdolna do pracy w gospodarstwie rolnym od dnia 20 października 2010r. do października 2012r. Podał także, iż schorzenie powódki, o poważnym stopniu rokowania, wymaga specjalistycznego leczenia i stałego monitoringu onkologicznego. A.F. zgłosiła swoje roszczenie z tytułu całkowitej niezdolności do pracy do banku i ubezpieczyciela, wnosząc o objęcie jej ochroną ubezpieczeniową w ramach obydwu umów pożyczki i przyjęcie obowiązku spłaty świadczeń pożyczkowych wobec banku. Ubezpieczyciel C. po rozpoznaniu sprawy powódki, także na skutek jej odwołania się, decyzjami z dnia 03 marca 201 Ir. oraz z dnia 17 maja 2011 r. i z dnia 22 czerwca 2011r. odmówił zasadności roszczenia powódki i przyjęcia na siebie obowiązku ,wypłaty na rzecz C. Bank Polska S.A z siedzibą w W. świadczenia ubezpieczeniowego, zgodnie z postanowieniami szczególnych warunków ubezpieczenia. Ubezpieczyciel podał, iż roszczenie A.F. nie mogło być uwzględnione, gdyż jak wynikało z orzeczenia lekarza KRUS, była ona tylko okresowo,  całkowicie niezdolna do pracy w okresie 20 październik 2010r. do października 2012r., a ubezpieczona została, zgodnie z postanowieniami umowy Ubezpieczenia dla Kredytobiorców Indywidualnych L. Bank S.A. we W. z dnia 04 maja 2005r. w ramach pakietu podstawowego, od śmierci i całkowitej niezdolności do pracy, definiowanej przez znane jej szczególne warunki ubezpieczenia jako trwała i całkowita niezdolność do jakiejkolwiek pracy zarobkowej, niezależnie od charakteru tej pracy. Ustalenie przez lekarza orzecznika okresowej całkowitej niezdolności do pracy, nie może być utożsamiane z trwałą całkowitą niezdolnością do pracy, nie mieści się w zakresie ubezpieczenia gwarantowanej powódce, stanowi przyczynę odmowy przyjęcia na siebie obowiązku spłaty na rzecz w/w banku pozostałego do spłaty kredytu. C. Bank Polska S.A z siedzibą w W., w dniu 23 maja 2011 r., wypowiedział przedmiotowe umowy pożyczki nr ... z dnia 04 kwietnia 2009r oraz nr ... z dnia 23 maja 2009r., oraz postawił je w stan wymagalności, A.F. orzeczeniem lekarskim lekarza orzecznika KRUS z dnia 13 listopada 2012r., uznana została ponownie za okresowo całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym od chwili obecnej do października 2013r.

Postanowienia umów pożyczki dotyczące ochrony ubezpieczeniowej, certyfikatu potwierdzającego zawarcie tej umowy oraz postanowienia szczególnych warunków ubezpieczenia kredytobiorców L. Bank, będące wzorcem umowy, nie uzgodnionym indywidualnie z ubezpieczoną powódką A.F. i na który nie miała ona żadnego wpływu, nie zostały sformułowane w sposób jednoznaczny i zrozumiały dla ubezpieczonej. Zawarte uregulowania były niejasne, wieloznaczne, mylące i obiektywnie niezrozumiałe dla przeciętnego adresata, do których należała A.F.. Całkowita niezdolność do pracy podana jako jedyna przesłanka warunkująca ochronę ubezpieczeniową w umowach pożyczki i w certyfikacie, w sposób niezależny od ubezpieczonej, definiowana jest we wzorcu umowy (SWU) jako trwała i całkowita niezdolność do jakiejkolwiek pracy. Zachowanie ubezpieczyciela, doprowadzające do zamieszania pojęciowego, wprowadziło powódkę w błąd, dezinformowało, było przejawem wykorzystania niewiedzy powódki oraz nieznajomości przepisów prawa. A.F. nie miała świadomości interpretowanego przez ubezpieczyciela i bank znaczenia całkowitej niezdolności do pracy jako trwałej i całkowitej niezdolności, nie była w stanie pojąć rzeczywistych skutków prawnych przyjętej przez pozwanego w/w definicji całkowitej niezdolności do pracy, nie posiadała wiedzy specjalistycznej, dotyczącej praktyki orzekania w ZUS i KRUS.

Powódka od października 2010r. do grudnia 2012r., otrzymywała rentę z KRUS w wysokości 400 zł, a od 01 stycznia 2013r., otrzymuje rentę w wysokości 700 zł. z Gminnej Pomocy Społecznej w R., dostaje także zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 140 zł. Powódka mieszka w gospodarstwie domowym wspólnie z mężem i trojgiem dzieci. Cały czas leczy się z choroby nowotworowej.

Sąd Rejonowy zważył co następuje.

Roszczenie powódki w całości było zasadne tylko wobec C.

Sąd rozstrzygając przedmiotową sprawę miał na uwadze przepisy art. 3851 § 1, 2, 3 kpc, art. 385 § 1, 2 kpc, art. 808 § 1,3,4,5 kpc, Przepis art. 385  kpc stanowi, iż postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nie uzgodnione indywidualnie, nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny (§ 1). Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony związane są umową w pozostałym zakresie (§ 2). Nie uzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta (§3). Natomiast przepis art. 385 § 1 kpc stanowi, iż w razie sprzeczności treści umowy z wzorcem umowy strony są związane umową, a w § 2 brzmi, iż wzorzec umowy powinien być sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Postanowienia niejednoznaczne tłumaczy się na korzyść konsumenta. Ponadto zgodnie z przepisem art. 808 § 1 kpc, ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek, ubezpieczony może nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia. W § 3 przepis stanowi, iż ubezpieczony jest uprawniony do żądania należnego świadczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela, chyba że strony uzgodniły inaczej; jednakże uzgodnienie takie nie może zostać dokonane, jeżeli wypadek już zaszedł. Ubezpieczony może żądać by ubezpieczyciel udzielił mu informacji o postanowieniach zawartej umowy oraz ogólnych warunków ubezpieczenia w zakresie, w jakim dotyczą praw i obowiązków ubezpieczonego (§ 4). Jeżeli umowa ubezpieczenia nie wiąże się bezpośrednio z działalnością gospodarczą lub zawodową ubezpieczonej osoby fizycznej, art. 3851- 3853 stosuje się odpowiednio w zakresie, w jakim umowa dotyczy praw i obowiązków ubezpieczonego (§ 5). Ponadto Sąd wziął pod uwagę, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2007 r. IV CSK 307/06. Wyrok ten w punkcie III ('trzecim') sentencji stanowi, iż ubezpieczyciel ma obowiązek jasnego i jednoznacznego formułowania ogólnych warunków ubezpieczenia oraz pozostałych dokumentów koniecznych przy zawarciu umowy i ponosi konsekwencje wszelkich uchybień w tym zakresie, a dla zwolnienia go od odpowiedzialności nie wystarczy stwierdzenie, że przedstawił o.w.u. ubezpieczającemu, który mógł się z nimi zapoznać, jeżeli dokumenty te zawierały uregulowania niejasne, wieloznaczne, mylące i obiektywnie niezrozumiałe dla przeciętnego adresata. Warto także dla niniejszej sprawy przytoczyć wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2009r, IV CSK 90/09. W punkcie IV wyroku, SN stwierdził, iż z art. 65 § 2 k.c. wynika nakaz kierowania się przy wykładni umowy jej celem. Nie jest konieczne, aby był to cel uzgodniony przez strony, wystarczy - przez analogię do art. 491 § 2, art. 492 i 493 k.c. - cel zamierzony przez jedną stronę, który jest wiadomy drugiej. Na gruncie prawa polskiego, i to nie tylko w zakresie stosunków z udziałem konsumentów (art. 385 § 2 k.c.), wątpliwości należy tłumaczyć na niekorzyść strony, która zredagowała umowę. Ryzyko wątpliwości wynikających z niejasnych postanowień umowy, nie dających usunąć się w drodze wykładni, powinna bowiem ponieść strona, która zredagowała umowę. Dla rozstrzygnięcia sprawy, istotne kwestie, znajdowały się także w szczególnych warunkach ubezpieczenia kredytobiorców L. Bank (SWU). Zgodnie z § 1 tych warunków, całkowita niezdolność do pracy to całkowita i trwała niezdolność ubezpieczonego do wykonywania jakiejkolwiek pracy zarobkowej, niezależnie od charakteru tej pracy. W myśl § 2 pkt 3 a, za dzień wystąpienia zdarzenia ubezpieczeniowego uważa się, w wypadku całkowitej niezdolności do pracy, datę powstania tej niezdolności wskazaną w orzeczeniu lekarza-orzecznika lub komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a w braku takiego wskazania, datę wydania powyższego orzeczenia przez lekarza - orzecznika lub komisji lekarskiej. Zgodnie z § 4 C. wypłaca świadczenie ubezpieczeniowe osobom wskazanym przez ubezpieczonych. Wskazanie takich osób powinno być zawarte w deklaracji przystąpienia. Na podstawie umów pożyczki, uprawnionym do otrzymania wszystkich przysługujących ubezpieczonej świadczeń z umowy ubezpieczenia, stał się C. Bank Polska S.A. we W. (dawny L. Bank S.A. we W.). Świadczenia te miały być wypłacone bankowi, w celu redukcji zadłużenia ubezpieczonej, wobec tego banku, po otrzymaniu od banku pisemnego zgłoszenia zdarzenia objętego ubezpieczeniem. Ponadto w myśl § 6 pkt 1 suma ubezpieczenia na wypadek całkowitej niezdolności do pracy ubezpieczonego obejmuje kapitał kredytu pozostający do spłaty, według stanu z dnia wystąpienia zdarzenia ubezpieczeniowego, odsetki od nieprzeterminowanej części kapitału, odsetki karne od przeterminowanej części kapitału, inne opłaty oraz prowizje, a także opłaty za prowadzenie rachunku. Ostatecznie w myśl § 10 pkt lb, podstawę wypłaty świadczenia, w przypadku całkowitej niezdolności do pracy, stanowi orzeczenie lekarza orzecznika łub komisji lekarskiej, stwierdzające trwałą i całkowita niezdolność do pracy wraz z wynikającą z takiego orzeczenia decyzją ZUS (KRUS).

Okolicznością sporną niniejszej sprawy było ustalenie, czy A.F. w związku z zawarciem przedmiotowych umów pożyczek objętą jest ochroną ubezpieczeniową z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, wynikającą 7. umowy ubezpieczenia grupowego dla kredytobiorców indywidualnych L. Bank S.A. we W. z dnia 04 maja 2005r., zawartej pomiędzy w/w bankiem, a pozwanymi, na mocy której pozwani zobowiązani byliby do wypłaty na rzecz banku, świadczenia ubezpieczeniowego, równego sumie ubezpieczeniowej ustalonej na dzień wystąpienia u powódki zdarzenia ubezpieczeniowego, obejmującej kapitał kredytowy, odsetki umowne, wynikające z opóźnienia i karne oraz inne opłaty. Okolicznością, która pozostawała poza sporem, był fakt zawarcia między bankiem, a pozwanymi w/w ubezpieczenia grupowego dla kredytobiorców indywidualnych z dnia 04 maja 2005r. także fakt zawarcia między bankiem, a powódką przedmiotowych umów pożyczki, ponadto fakt objęcia ochroną ubezpieczeniową powódki przez pozwanych w ramach pakietu podstawowego od śmierci i całkowitej niezdolności do pracy w związku z w/w umowami pożyczki, C. w zakresie całkowitej niezdolności do pracy, a C. w zakresie śmierci oraz choroba nowotworowa powódki, powodująca całkowitą niezdolność do pracy, potwierdzona orzeczeniem lekarza orzecznika KRUS.

Sąd po wszechstronnym rozważeniu całości zebranego w sprawie materiału dowodowego ustalił, iż powódka A.F. jest objęta ochroną ubezpieczeniową z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, wynikającą z w/w umowy grupowego ubezpieczenia, w związku z zawarciem przez siebie z bankiem w/w umów pożyczki, na mocy której tylko pozwany C. zobowiązany jest do wypłaty w/w świadczenia ubezpieczeniowego na rzecz uprawnionego banku, powiększonego o roszczenie banku wynikające z braku realizacji przez pozwanego świadczenia w dacie wystąpienia zdarzenia ubezpieczeniowego. Wobec pozwanego C., powództwo należało oddalić, gdyż nie był do powyższego zobowiązany, w związku ze świadczeniem powódce ochrony ubezpieczeniowej wyłącznie w zakresie jej śmierci. Sąd w niniejszej sprawie doszedł do przekonania, iż postanowienia zawarte w umowach pożyczki dotyczące ubezpieczenia pożyczek, także w certyfikacie, ale przede wszystkim w szczególnych warunkach umowy niejasne, niejednoznaczne, obiektywnie niezrozumiałe dla powódki nie znającej się na przepisach i nierozumiejącej zawiłości z dziedziny bankowości i ubezpieczeń. Zdefiniowanie w SWU całkowitej niezdolności do pracy jako także- trwałej niezdolności do pracy jest niedozwolonym postanowieniem umownym przyjętego przez bank i ubezpieczyciela wzorca umowy (zwanym klauzulą abuzywną, postanowieniem nieuczciwym, niegodziwym).Postanowienia z wzorca umowy, nie zostały uzgodnione indywidualnie z powódka, powódka nie miały na nie wpływu, dlatego nie mogą jej wiązać w zakresie ustaleń, iż choroba nowotworowa powódki, nie powoduje u niej całkowitej niezdolności do pracy, ponieważ całkowita niezdolność jest okresowa, a nie trwała, co wynika z orzeczenia lekarza orzecznika KRUS. Postanowienia powyższe, kształtują prawa i obowiązki powódki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami oraz rażąco naruszają jej interes. Działanie pozwanego, wykorzystującego niewiedzę powódki konsumenta, należy zakwalifikować jako  przejaw nieuczciwej praktyki rynkowej. Postanowienia dotyczące ochrony ubezpieczeniowej, świadczonej powódce, powinny być sformułowane jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Postanowienia niejednoznaczne tłumaczy się na korzyść konsumenta, co ma w niniejszej sprawie miejsce. Do wszystkich postanowień odnoszących się do przedmiotowej umowy ubezpieczenia, z mocy art. 808 § 5 kpc, stosuje się przepisy o niedozwolonych klauzulach abuzywnych. Należy mieć na uwadze, iż w przedmiotowych umowach pożyczki i w certyfikacie potwierdzającym zawarcie umowy ubezpieczenia dla w/w pożyczek, wyraźnie jest tylko napisane, iż zapewniona jest powódce ochrona ubezpieczeniowa w ramach pakietu podstawowego z tytułu śmierci i całkowitej niezdolności do pracy. Przesłanka trwałości niezdolności do pracy, wprowadzona jest do wzorca umowy, z którym powódka, co prawda jak wynika z umów pożyczki zapoznała się, ale to nie zwalnia pozwanego od odpowiedzialności, z powodu niejasności, wieloznaczności i niezrozumiałości wzorca oraz jego praktycznie sprzeczności w stosunku do postanowień przedmiotowych umów pożyczek i certyfikatu. A.F. nie miała świadomości interpretowanego przez ubezpieczyciela znaczenia całkowitej niezdolności do pracy jako trwałej i całkowitej niezdolności, nie była w stanie pojąć rzeczywistych skutków prawnych przyjętej przez pozwanego w/w definicji całkowitej niezdolności do pracy. Sąd w stosunku do powódki zważył, iż jej poważna nowotworowa choroba jest zdarzeniem ubezpieczeniowym, stanowiącym w zupełności przesłankę całkowitej niezdolności do pracy, mieszczącym się w ramach ochrony ubezpieczeniowej świadczonej przez pozwanego. Zdaniem Sądu stwierdzenie lekarza orzecznika KRUS o okresowej całkowitej niezdolności do pracy nie dotyczy stanu zdrowia powódki, warunkującego całkowitą niezdolność do pracy, lecz przede wszystkim dotyczy okresu, w którym powódka będzie otrzymywała świadczenie z KRUS z tytułu renty.

Przedstawione ustalenia w stanie faktycznym i prawnym, Sąd dokonał w oparciu o powołane wyżej dowody. Zebrane w sprawie dokumenty, Sąd uznał za wiarygodne, ich prawdziwość i wiarygodność nie była kwestionowana przez strony. Ważną podstawą stanu faktycznego jak i prawnego, były zeznania powódki A.F., obdarzone w całości przymiotem wiary. Były one jasne, przekonujące, logiczne, korespondujące z innym pozytywnie ocenionym materiałem sprawy. Wynikało min. z nich jednoznacznie, że powódka była przeświadczona, iż przedmiotowe ubezpieczenie obejmowało ryzyko całkowitej niezdolności do pracy, bez dodatkowych przesłanek warunkujących spełnienie przez ubezpieczyciela swojego świadczenia. Ponadto wynikało z nich to, iż powódka faktycznie z powodu swojej choroby, jest całkowicie niezdolna do pracy, nie pracuje w gospodarstwie rolnym, utrzymuje się z niewielkiej renty z KRUS, otrzymanej z tytułu swojej choroby, a także z pomocy męża.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc. Stąd w punkcie II wyroku, od pozwanego C. jako przegranego w niniejszej sprawie, zasądzone zostały na rzecz powódki koszty zastępstwa procesowego w kwocie 2400 (wartość przedmiotu sporu), pomocy prawnej sprawowanej dla powódki z urzędu. W punkcie III i IV, mając na uwadze to, iż roszczenie było niezasadne wobec C. oraz to, iż to powódka w takiej sytuacji wobec tego pozwanego była stroną przegrywającą, sąd oddalił powództwo wobec C. i w punkcie IV zasadził od powódki na rzecz tego pozwanego kwotę 2417 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (wynagrodzenie pełnomocnika plus opłata od pełnomocnictwa). W punkcie V, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w związku z zwolnieniem powódki w całości od kosztów sądowych, w tym od opłaty od pozwu (1850 zł) i wygraniem przez powódkę sprawy wobec C., nakazał od tego pozwanego, na rzecz Skarbu Państwa kasa Sadu Rejonowego w Węgrowie pobrać kwotę 1 850 zł tytułem opłaty od uwzględnionego roszczenia od której powódka była zwolniona w całości.

Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT