Wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 12 października 2005 r., sygn. akt VI Ca 663/05, niepublikowany

Jest rzeczą oczywistą że brak zatrudnienia i zdolności do pracy wpływa na pogłębienie uczucia "bezużyteczności społecznej", bezradności i będzie powodem negatywnych przeżyć psychicznych.


Powód Darosław M. domagał się zasądzenia od pozwanego ZU SA. kwoty 30 tyś. złotych wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu oraz ustalenie, że pozwany ponosi odpowiedzialność za mogące nastąpić w przyszłości skutki wypadku drogowego. W uzasadnieniu twierdził, że 29.08.2002r. powód uległ wypadkowi drogowemu w wyniku którego doznał uszkodzeń ciała. Sprawca wypadku został uznany za winnego zarzuconego mu czynu, zaś pozwany przejął odpowiedzialność za powstałą szkodzę z tyt. ubezpieczenia OC. Pozwany wypłacił już powodowi tyt. zadośćuczynienia kwotę 12.500 zł. przyjmując, iż powód przyczynił się w 50% do doznanej szkody, gdyż w chwili wypadku był pod wpływem alkoholu i przechodził przez jezdnię w miejscu niedozwolonym. Pozwany wnosił o oddalenie powództwa. Wyrokiem z dnia 20.05.2005r. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego ZU kwotę 20.500 złotych z ustawowymi odsetkami. Jednocześnie Sąd ustalił, iż pozwany ponosi odpowiedzialność za mogące nastąpić w przyszłości skutki wypadku, któremu uległ Darosław M i oddalił powództwo w pozostałej części.

Sąd Rejonowy ustalił, iż w wyniku wyżej opisanego wypadku drogowego powód doznał złamania podgłowowego trzonu kości ramiennej lewej, stłuczenia głowy oraz licznych ran tłuczonych głowy. Złamanie wygoiło się wadliwie ze stawem rzekomym kości ramiennej oraz wystąpił niedowład nerwu łokciowego z ograniczeniem funkcji stawu łokciowego w stopniu średnim. Stan ten jest utrwalony i powoduje całkowite wyłączenie funkcji kończyny lewej. Rokowania na przyszłość są negatywne. Powód jest funkcjonalnie jednoręczny. Nie może wykonywać pracy w wyuczonym zawodzie szewca. W skutek doznanych obrażeń doznał uszczerbku na zdrowiu w wysokości 75%. Na taki uszczerbek na zdrowiu składa się uszkodzenie kostne i uszkodzenie neurologiczne. Dużym kalectwem jest posiadanie kończyny tak niesprawnej jak w przypadku powoda, która jest źródłem dodatkowych dolegliwości. Sąd uznał ostatecznie, że zasadnym jest przyjęcie zadość uczynienia w kwocie 55tyś.
złotych i przyjęcie stopnia przyczynienia powoda do wypadku na 40%, zatem należne zadośćuczynienie wynosi dla powoda 33tyś. złotych i po uwzględnieniu wypłaconej powodowi kwoty 12.500zł. należało uwzględnić powództwo do kwoty 12.500zł. i kwotę tą z mocy art. 445 § 1 k.c. Sąd zasądził.

Od wyroku apelację złożyła strona powoda w części oddalającej powództwo. Strona powodowa zarzucał naruszenie art. 445 § 1 k.c. przez błędną jego wykładnie prowadzącą do uznania, że należne powodowi zadośćuczynienie jest niższe niż dochodzono pozwem, a także naruszenie art. 223 k.p.c. i 328 § 2 k.p.c. poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego.

Strona powodowa wnosiła o zmianę wyroku poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda dodatkowej kwoty 9.500 złotych. W uzasadnieniu powód podnosił, iż nie kwestionuje określonego przez Sąd stopnia przyczynienia się powoda do wypadku, jednakże podnosi, iż z uwagi na doznane obrażenia wyliczona kwota zadośćuczynienia jest za niska.

Sąd Okręgowy w Częstochowie zważył, co następuje:

Apelacja jest całkowicie zasadna. Sąd Okręgowy uznaje za prawidłowe ustalenia Sądu Rejonowego co do charakteru doznanych przez powoda w wyniku wypadku obrażeń oraz stopnia przyczynienia się powoda do wypadku oraz ustalenia te przyjmuje za własne.

Jednakże zgadza się z apelacją strony powodowej, iż Sąd Rejonowy nie w pełni ocenił skutki doznanych przez powoda obrażeń jakie będą miały dla niego znaczenie dla dalszego funkcjonowania w społeczeństwie i rodzinie.

Powód jest mężczyzną w sile wieku a jego kwalifikacje powodują iż może wykonywać tylko pracę fizyczną. Jest oczywiste, że przy pracach tych w zasadzie zawsze wymagana jest sprawność obu kończyn górnych. Jest rzeczą oczywistą że brak zatrudnienia i zdolności do pracy wpływa na pogłębienie uczucia "bezużyteczności społecznej", bezradności i będzie u powoda powodem negatywnych przeżyć psychicznych, powód także na gruncie prywatnym nie tylko ma ograniczoną zdolność prac w gospodarstwie domowym, ale także przy wielu czynnościach z zakresu samoobsługi będzie wymagał pomocy osoby trzeciej, (np. podane w apelacji sznurowanie butów).

Zgodzić się należy z twierdzeniami apelacji, że powód mając aktualnie niespełna 44 lata nie będzie przez długie lata mógł funkcjonować w społeczeństwie w stopniu w jakim było to możliwe przed datą wypadku, należy zatem uznać, że kwota zadośćuczynienia dla niego powinna być tak ustalona aby stanowiła ekonomicznie odczuwalną wartość. Przy przyjęciu, że zadośćuczynienie powinno w tej sytuacji wynosić ponad 70.000 złotych.

Należy przy uwzględnieniu stopnia uwzględnienia i wypłaconej części odszkodowania z mocy
art. 445kc w zw. z art. 386 § 1 k.c. uwzględnić apelację w całości.
O kosztach za II instancję orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c..

Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT