Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt III Ca 279/08, niepublikowany

Na wysokość zadośćuczynienia wpływa nie tylko stopień trwałego uszczerbku na zdrowiu, ale także indywidualne cechy osoby poszkodowanej, długotrwałość leczenia, jej wiek, rokowania na przyszłość, utrudnienia w codziennym życiu, na jakie osoba poszkodowana napotyka w związku z dolegliwościami i następstwami wypadku.


Zaskarżonym wyrokiem z dnia 31 października 2007 r. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanej Towarzystwa Ubezpieczeń SA na rzecz powódki kwotę 10 000 zl z ustawowymi odsetkami od dnia 10 stycznia 2006r. i zasadził na jej rzecz koszty procesu.  
Sąd ustalił, że w dniu 25 czerwca 2005r. miał miejsce wypadek drogowy, polegający na uderzeniu dwóch tramwajów. Powódka była pasażerką jednego z nich. Za skutki wypadku odpowiada pozwana, która udzieliła ochrony ubezpieczeniowej sprawcy wypadku. Pozwana tytułem zadośćuczynienia wypłaciła powódce przed procesem tytułem zadośćuczynienia kwotę 3500zł. Powódka w chwili wypadku miała 85 lat. Doznała obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, zranienia prawej części twarzy, złamania kości jarzmowej prawej oraz i uszkodzenia gałki ocznej. Obrażenia twarzy spowodowały u niej  5% uszczerbek na zdrowiu, zaś osłabienie ostrości widzenia prawym okiem w wyniku urazu spowodowało uszczerbek na zdrowiu 12,5%.
Sąd Rejonowy uznał, że cierpienia fizyczne i psychiczne, jakich doznała powódka uzasadniały przyznanie zadośćuczynienia w kwocie 13 500zł. Dolegliwości powódki, pomimo leczenia nie ustąpiły. Powódka przez miesiąc po wypadku odczuwała znaczne dolegliwości bólowe, które później malały. W tej chwili szybko męczą się jej oczy, czego nie doświadczyła przed wypadkiem. Odsetki Sąd zasądził od dnia następnego po dobrowolnym częściowym spełnieniu świadczenia.  Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd powołał art. 444 § 1 k.c. i 445 § 1 k.c. 

Apelację od wyroku wniosła pozwana, zarzucając sprzeczność ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, naruszenie art. 233 k.p.c. i 6 k.c. pominięcie w uzasadnieniu oceny opinii uzupełniającej wydanej w sprawie, a stanowiącej o związku przyczynowym pomiędzy zdarzeniem a rozmiarem szkody tj. naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. Pozwana  domagała się zmiany zaskarżonego wyroku i w  oddalenia powództwa i zasądzenia kosztów postępowania, ewentualnie uchylenia wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż z opinii biegłego nie wynikało, że dysfunkcja narządu wzroku  powstała na skutek zdarzenia z dnia 25 czerwca 2005r., nie wyjaśniono jaki wpływa na narząd wzroku miał kolejny wypadek powódki z dnia 4 października 2005r. skutkujący koniecznością hospitalizacji z powodu urazu głowy. Ponadto, zdaniem skarżącego, nie jest uzasadniony zabieg poczyniony przez Sąd I instancji, polegający na zsumowaniu wartości uszczerbków za zdrowiu ustalonych w postępowaniu.
Pełnomocnik powódki w odpowiedzi na apelację wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego. 

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja częściowo  zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim podnieść należy, iż zarzuty zgłoszone w apelacji są uzasadnione, aczkolwiek  nie może to skutkować w niniejszym procesie oddaleniem powództwa w całości. Sąd Rejonowy pominął w swojej ocenie uzupełniającą opinię biegłego  lekarza specjalisty chorób oczu. Z opinii tej wynika, iż brak jest w narządzie wzroku powódki zmian pourazowych, które mogłyby spowodować osłabienie wzroku. Ponadto powódka uległa kolejnemu wypadkowi w dniu 4.10.2005r., spadając ze schodów i doznając ponownego urazu głowy. Przed wypadkiem powódka leczyła się z powodu zaćmy oczu, przebyła zabiegi operacyjne usunięcia zaćmy i wszczepienia sztucznych soczewek. Ostrość wzroku powódki była zmienna i  nigdy nie była pełna. W ocenie biegłego nie można stwierdzić czy wypadek z dnia 25 czerwca 2005r. miał wpływ na pogorszenie ostrości widzenia powódki.
Żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń do tej opinii i nie wnosiła o uzupełnienie postępowania dowodowego. Sąd I instancji natomiast, ustalając stan faktyczny w ogóle treść tej opinii pominął, co spowodowało tym samym, że  ustalenia Sądu co do  rodzaju  doznanych obrażeń ciała, rozmiaru doznanych cierpień i skutków wypadku   dotyczących uszkodzenia narządu wzroku nie są prawidłowe. Sąd Okręgowy, oceniając całość materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, uznał  iż  pogorszenie ostrości wzroku powódki nie pozostaje w związku przyczynowym z obrażeniami, jakich powódka doznała w wyniku wypadku drogowego. Na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania takiego związku przyczynowego i powódka okoliczności tej w żaden sposób nie wykazała. W pozostałym zakresie ustalenia Sądu I instancji znajdują oparcie w materiale dowodowym i Sąd Okręgowy ustalenia te podziela.  Powódka  na skutek  wypadku doznała dotkliwych obrażeń twarzy, złamania kości jarzmowej prawej, powódka upadając stłukła nadgarstek. Dolegliwości bólowe odczuwa do dziś. Uszczerbek na zdrowiu związany z tymi obrażeniami wyniósł 5 %.  Niemniej jednak należy pamiętać, iż na wysokość zadośćuczynienia wpływa nie tylko  stopień trwałego uszczerbku na zdrowiu, ale także indywidualne cechy osoby poszkodowanej, długotrwałość leczenia, jej wiek, rokowania na przyszłość, utrudnienia w codziennym życiu, na jakie osoba poszkodowana napotyka w związku z dolegliwościami i następstwami wypadku.  W przypadku 85 letniej powódki jest oczywistym, iż dolegliwości związane z upadkiem były bardzo dolegliwe a możliwości rehabilitacji i regeneracji organizmu znacznie zmniejszone. Sąd Okręgowy biorąc powyższe pod uwagę uznał, iż zadośćuczynienie w kwocie 8000zł jest adekwatne zarówno do stopnia uszczerbku na zdrowiu jak i do rozmiaru doznanych cierpień związanych z wypadkiem.

 Sąd Okręgowy, uwzględniając  wypłaconą powódce przed procesem kwotę 3500zł, na mocy  art. 445 § 1 k.c. w zw. z art. 444 § 1  k.c. i art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok i zasądził od pozwanej  na rzecz powódki kwotę 4500zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 3000zł od dnia 10 stycznia 2006r. zgodnie z żądaniem zgłoszonym w pozwie, w którym powódka domagała się początkowo zasądzenia jedynie tej kwoty z odsetkami oraz od kwoty 1 500zł od dnia  7 lutego 2007r. tj. od dnia następnego od doręczenia pozwanej pisma powódki rozszerzającego powództwo. W pozostałym zakresie na mocy art. 385 k.p.c. Sąd Okręgowy apelację oddalił jako nieuzasadnioną.

Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT