Co to jest związek przyczynowy

  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 1998 roku, sygn. akt II CKN 639/97, niepublikowany

    Jest jasne, że odpowiadając na wezwanie ubezpieczyciela, przedstawiając mu samochód do oględzin oraz współdziałając przy ustaleniu okoliczności wypadku i rozmiaru szkód, powód nie musiałby ponosić na terenie Niemiec żadnych dodatkowych wydatków. Jest także oczywiste, że wydatki powoda przedstawiane jako szkoda nie pozostają w normalnym, przeciętnym związku przyczynowym ze zdarzeniem ubezpieczeniowym; wydatki te powód poniósł z własnej woli i na własne ryzyko.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 lutego 2010 roku, sygn. akt 851/09, niepublikowany

    Konieczność korzystania przez powódkę z usług przewozu osobowego jest normalnym następstwem uszkodzenia pojazdu powódki w wyniku kolizji w taki sposób, że nie mogła ona korzystać z tego pojazdu w celu przemieszczania się. Słusznym jest przy tym przyjęcie, iż bez znaczenia pozostaje, czy powódka korzystała z wynajmu pojazdu, czy też korzystała z usług taksówkarskich. Przesłanką powstania obowiązku naprawienia  szkody jest  bowiem  zaistnienie związku  przyczynowego  między zdarzeniem powodującym szkodę, tj. kolizją, a powstaniem szkody w postaci poniesienia wydatków związanych z koniecznością przemieszczania się w sytuacji niemożności korzystania w tym celu z własnego uszkodzonego w wyniku kolizji pojazdu.


  • Wyrok Sądu Apelacynego w Białymstoku z dnia 21 stycznia 1999 roku, sygn. akt I ACa 440/98, opubl. OSA 1999/6/27, OSAB 1999/1/3

    Okoliczność, że odpowiedzialność jednego z pozwanych ukształtowana jest na zasadach ryzyka związanego z ruchem przedsiębiorstwa (art. 435 § 1 k.c.), a także wynika z odpowiedzialności na podstawie art. 430 k.c., za zawinione zachowanie podlegającego jego tymczasowemu kierownictwu bezpośredniego sprawcy szkody - kierowcy mechanicznego środka komunikacji, nie wyłącza odpowiedzialności drugiego z pozwanych jako jego samoistnego posiadacza na podstawie art. 436 § 1 k.c., jeśli szkoda pozostaje w bezpośrednim związku przyczynowym także z ruchem środka komunikacji.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 8 sierpnia 2006 roku, sygn. akt VI Ca 553/06, niepublikowany

    Związek przyczynowy zachodzi tylko wtedy, gdy w zestawie wszystkich przyczyn i skutków mamy do czynienia jedynie z takimi przyczynami, które normalnie powodują określone skutki. Nie wystarczy zatem stwierdzić istnienie związku przyczynowego jako takiego. Wymagane jest także ustalenie, że chodzi o następstwa normalne.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 5 września 2006 roku, sygn. akt VI Ca 598/06, niepublikowany

    Podniesiony zarzut skarżącego, iż koszt sporządzenie opinii technicznej i jej tłumaczenia nie stanowi następstwa poniesionej szkody w rozumieniu art. 361 § 1 kc jest nietrafny. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że koszty i wydatki poniesione w związku ze zdarzeniem wyrządzającym szkodę mogą być uznane za jedną z postaci szkody rzeczywistej. O tym czy mieszczą się one w ramach szkody i normalnego związku przyczynowego decydują konkretne okoliczności sprawy, a także to czy poniesienie ich było obiektywne i konieczne ( wyrok SN z 16 maja 2002 r., V CKN 1273/2000, uchwała SN z 18 maja 2004 r., III CZP 24/04).


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2002 r., sygn. akt V CKN 908/00, niepublikowany

    Koszty wynagrodzenia pełnomocnika poszkodowanego, poniesione w postępowaniu przedsądowym, nie mieszczą się w odszkodowaniu należnym poszkodowanemu w kolizji drogowej, gdy podstawą odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń jest umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, zawarta ze sprawcą szkody.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt III Ca 122/08, niepublikowany
    Nie wyłącza normalności w rozumieniu przepisu art. 361 § 1 k.c. okoliczność, że mimo identycznych warunków zdarzenia określone następstwo nie zawsze występuje, ani też jego statystyczna rzadkość. Sformułowanie "normalne następstwo" nie musi oznaczać skutku koniecznego.

  • Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 6 marca 2008 r., Sygn. akt III Ca 116/08, niepublikowany
    Popełnienie błędu przez lekarzy udzielających powodowi pomocy, nie mogło zostać zakwalifikowane jako normalne następstwo wypadku drogowego, zdarzenie to cechuje bowiem przymiot okoliczności nadzwyczajnej, nie branej przeciętnie w rachubę, a nadto rodzącej niezależną odpowiedzialność prawną podmiotu zobowiązanego do świadczenie właściwej pomocy medycznej.

  • wyrok SN z dnia 2006.01.26 II CK 372/05 niepublikowany
    Przyczynowość jest kategorią poznawczą o charakterze obiektywnym, która zachodzi pomiędzy dwoma zdarzeniami - przyczyną i skutkiem, przy czym istnienie tego powiązania wyprowadza się na podstawie zasad doświadczenia życiowego, wspartych wiedzą naukową.

    Następstwo ma charakter normalny wówczas, gdy w danym układzie stosunków i warunków oraz w zwyczajnym biegu rzeczy, bez zaistnienia szczególnych okoliczności, szkoda jest zwykle następstwem tego zdarzenia.

  • wyrok SN z dnia 2006.02.28 III CSK 135/05 niepublikowany
    Stosownie do art. 361 § 1 k.c. adekwatne są "normalne" następstwa działania lub zaniechania, z których szkoda wynikła. Normalnymi następstwami zdarzenia, z którego wynikła szkoda, są następstwa, jakie tego rodzaju zdarzenie jest w ogóle w stanie wywołać i w zwyczajnym biegu rzeczy, a nie tylko na skutek szczególnego zbiegu okoliczności, z reguły je wywołuje. Natomiast anormalne jest następstwo, gdy doszło do niego z powodu zdarzenia niezwykłego, nienormalnego, niemieszczącego się w granicach doświadczenia życiowego na skutek nadzwyczajnego zbiegu okoliczności, którego przeciętnie nie bierze się w rachubę. Nie wyłącza normalności w rozumieniu tego przepisu okoliczność, że mimo identycznych warunków zdarzenia określone następstwo nie zawsze występuje, ani też jego statystyczna rzadkość. Sformułowanie "normalne następstwo" nie musi oznaczać skutku koniecznego.

  • wyrok s.apel. w Poznaniu z dnia 2005.09.22 I ACa 197/05 OSA 2006/5/16
    W świetle art. 36 § 1 k.c. nie jest wymagane istnienie bezpośredniego związku przyczynowego pomiędzy zachowaniem pozwanego, a szkodą powstałą u powoda, jako "przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej". Przez normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła, należy też rozumieć takie następstwa, które mają charakter pośredni. Do zaistnienia adekwatnego związku przyczynowego wystarczające jest ustalenie ciągu zdarzeń, w którym jedno z nich jest koniecznym warunkiem (przyczyną) wystąpienia następnego. Konieczne jest, by powiązania pomiędzy poszczególnymi wydarzeniami były normalne, tzn. typowe, oczekiwane w zwykłej kolejności rzeczy, a nie będące rezultatem jakiegoś zupełnie wyjątkowego zbiegu okoliczności.

  • wyrok SN z dnia 2005.12.08 III CK 298/05 niepublikowany
    Związek przyczynowy jest kategorią obiektywną i należy go pojmować jako obiektywne powiązanie ze sobą zjawiska nazwanego "przyczyną" ze zjawiskiem określonym jako "skutek". Ustawodawca wprowadzając w art. 361 § 1 k.c. dla potrzeb odpowiedzialności cywilnej ograniczenie odpowiedzialności tylko za normalne (typowe, występujące zazwyczaj) następstwa działania lub zaniechania, z których szkoda wynikła, nie wprowadza pojęcia związku przyczynowego w rozumieniu prawnym, odmiennego od istniejącego w rzeczywistości. Ogranicza tylko odpowiedzialność do wskazanych w przepisie normalnych (adekwatnych) następstw. Istnienie związku przyczynowego jako zjawiska obiektywnego jest determinowane określonymi okolicznościami faktycznymi konkretnej sprawy i dlatego istnienie związku przyczynowego bada się w okolicznościach faktycznych określonej sprawy.

  • wyrok SN z dnia 2005.04.07 II CK 572/04 niepublikowany
    Przy ocenianiu związku przyczynowego i jego rodzaju (normalny, przypadkowy) sąd powinien uzyskać w miarę potrzeby konieczne dla jej dokonania dane przy pomocy biegłego.

  • wyrok s.apel. w Białymstoku z dnia 2003.06.17 ACa 53/03 OSAB 2003/4/3
    Wadliwość naprawy z przyczyn leżących po stronie właściciela warsztatu naprawczego powoduje przerwanie związku przyczynowego w rozumieniu art. 361 § 1 kc między wypadkiem a stanem samochodu po naprawie (...). W konsekwencji, jeżeli ta wadliwie wykonana naprawa wymaga korekty, w tym zakresie odpowiedzialny jest za nią właściciel warsztatu, zaś za koszty doprowadzenia samochodu do stanu poprzedniego, przyczynowo związane z wypadkiem, odpowiada ubezpieczyciel odpowiadający w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sprawcy wypadku.


  • wyrok SN z dnia 2000.05.18 III CKN 810/98 niepublikowany
    Odpowiedzialność dłużnika dotyczy tylko skutków typowych, nie zaś wszelkich skutków, które w ciągu zdarzeń, jakie nastąpiły, dają się z punktu widzenia kauzalności połączyć w jeden łańcuch. Typowym jest skutek, jaki daje się przewidzieć w zwykłym porządku rzeczy, taki, o którym, na podstawie zasad doświadczenia życiowego, wiadomo, że jest charakterystyczny dla danej przyczyny jako normalny rezultat określonego zjawiska.

  • wyrok s.apel. w Warszawie z dnia 1997.01.14 I ACa 81/96 Apel.-W-wa 1997/3/27
    Nie pozostaje w związku przyczynowym - w rozumieniu art. 361 § 1 k.c. - z działaniem sprawcy wypadku szkoda powoda wynikająca z tego, że samochód, który uległ zniszczeniu wskutek wypadku, był przedmiotem umowy leasingu.

    Niezależnie od tego, jak strony umowy leasingu ukształtowały swoje prawa i obowiązki w przypadku utraty samochodu, który był przedmiotem tej umowy, szkoda stąd wynikająca nie jest normalnym następstwem działania sprawcy wypadku.

  • wyrok SN z dnia 1981.12.28 IV CR 465/81 OSNC 1982/5-6/88
    Odpowiedzialność na zasadzie ryzyka (art. 436 w związku z art. 435 k.c.) nie może iść tak daleko, aby można było ją wiązać z każdym ruchem pojazdu mechanicznego przy pominięciu przyczynowości w rozumieniu art. 361 k.c. Odpowiedzialność ta nie wchodzi zatem w grę wówczas, gdy rowerzysta na skutek niewłaściwego stanu jezdni upadając zostanie wyrzucony pod nadjeżdżający z przeciwka samochód, którego kierowcy nie można postawić żadnego zarzutu.

  • uchwała SN z dnia 1978.04.06 III CZP 19/78 OSNC 1978/12/219
    W związku przyczynowym w rozumieniu art. 361 § 1 k.c. z wypadkiem komunikacyjnym, któremu uległ właściciel gospodarstwa rolnego, a wskutek którego nie może on osobiście uprawiać ziemi i prowadzić hodowli, pozostaje szkoda tego właściciela równa wartości (cenie) pracy, którą właściciel świadczyłby w swoim gospodarstwie rolnym, gdyby nie uległ wypadkowi, pomniejszona o dochody, które może on uzyskiwać po wypadku; fakt sprzedaży gospodarstwa rolnego pozostaje poza zakresem związku przyczynowego.

Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT