Amortyzacja

  • Wyrok Sądu Rejonowego Katowice – Wschód w Katowicach z dnia 14 kwietnia 2011, sygn. akt I C 907/10/14, niepublikowany

    Biegły jako ceny do kosztorysu przyjął ceny części oryginalnych fabrycznie bez ubytku wartości. Powyższe zgodne jest z poglądem prezentowanym w orzecznictwie wedle którego do wydatków koniecznych do naprawy pojazdu należy zaliczyć koszt nowych części i innych materiałów, których użycie było niezbędne do naprawienia uszkodzonej rzeczy. Przyrost wartości rzeczy w związku z jej naprawą nie będzie w tej sytuacji prowadził do obciążenia poszkodowanego obowiązkiem zwrotu nadwyżki wartości. Tego rodzaju sytuacja zachodzi w razie konieczności zastąpienia zniszczonych części uszkodzonego samochodu częściami nowymi, przy założeniu, że części wymienione były pełnowartościowe i kwalifikowały się do użytku przez długi jeszcze czas. Przywrócenie bowiem rzeczy uszkodzonej do stanu poprzedniego polega na doprowadzeniu jej do stanu używalności w takim zakresie, jaki istniał przed wyrządzeniem szkody.


  • Wyrok Sądu Rejonowego Katowice – Wschód w Katowicach z dnia 26 stycznia 2011 roku, sygn. akt I C 526/10/5, niepublikowany

    Miernikiem służącym do ustalania odszkodowania jest cena rynkowa uszkodzonego dobra. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, które Sąd orzekający w całości podziela, roszczenie o świadczenia należne od ubezpieczyciela w ramach ustawowego ubezpieczenia komunikacyjnego odpowiedzialności cywilnej (OC) z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego jest wymagalne niezależnie od tego, czy naprawa została już dokonana, a wysokość świadczeń obliczać należy na podstawie ustaleń co do zakresu uszkodzeń. Zgodnie z poglądem wyrażonym w uchwałach Sądu Najwyższego przywrócenie rzeczy uszkodzonej do stanu poprzedniego polega na doprowadzeniu go do stanu używalności w takim zakresie jaki istniał przed wyrządzeniem  szkody w tym z użyciem  nowych,  oryginalnych  elementów. Zwiększenie wartości rzeczy następuje tylko wówczas gdyby chodziło o naprawę takich uszkodzeń, które istniały przed wypadkiem.


  • Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2009r., sygn. Akt IVGC 845/09, niepublikowany

    W ocenie Sądu wysokość odszkodowania w niniejszej  sprawie powinna odpowiadać kosztowi naprawy wykonanej przy użyciu nowych oryginalnych części zamiennych z logo producenta pojazdu. W toku postępowania nie ujawniono bowiem żadnych okoliczności, świadczących o tym, że zamontowane w samochodzie części i podzespoły podlegające wymianie były niefabryczne (nieoryginalne) lub też uszkodzone wcześniej, tj. przed zdarzeniem w dniu 30 sierpnia 2008 roku. Poszkodowany serwisował pojazd w stacji obsługi Mercedes Benz, która nie powinna  jakością ustępować autoryzowanym stacjom marki Seat, zaś części zamienne stosował oryginalne za wyjątkiem klocków hamulcowych. W tej sytuacji brak było podstaw do przyjęcia że wysokość odszkodowania w niniejszej sprawie winna zostać ustalana przy przyjęciu cen części zamiennych nieoryginalnych w tym znaczeniu, że nieposiadających logo producenta. W ocenie Sądu wiek uszkodzonego pojazdu (w chwili szkody osiem lat) nie uzasadniał wyceny wartości szkody przy zastosowaniu cen części innych niż oryginalne.

    Chcąc przywrócić stan poprzedni uszkodzonego w wypadku pojazdu poszkodowany nie ma możliwości zakupu starych części, jak również nie ma możliwości żądania, aby stacja obsługi wykonująca naprawę w miejsce uszkodzonych w czasie wypadku części pojazdu wmontowała stare części już częściowo zużyte, na przykład o wskaźniku amortyzacji określonym w sporządzonej przez zobowiązany do wypłaty odszkodowania zakład ubezpieczeń kalkulacji naprawy. Nie można też wymagać od poszkodowanego, by zrezygnował z zakupu części nowych i by podjął starania w celu zakupu na rynku wtórnym (np. na giełdzie samochodowej) części analogiczne w zakresie stopnia zużycia do części, które zostały uszkodzone. Poszkodowany ma prawo nabyć części samochodowe, co do których będzie miał pewność zarówno ich pochodzenia jak i jakości. Prawo to należy uznać za nieuniknioną konsekwencję uszkodzenia samochodu w wypadku komunikacyjnym.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 6 lutego 2008 roku, sygn. akt III Ca 1541/07, niepublikowany

    Twierdzenie pozwanego, iż wartość rynkowa naprawionego pojazdu wzrosła wskutek użycia nowych, oryginalnych części, zostało skutecznie podważone przez biegłego. Biegły stwierdził bowiem wyraźnie, iż pojazd po naprawie serwisowej ma niższą wartość rynkową od pojazdu pozostającego w stanie bezkolizyjnym.

    Powód ma pełne prawo do wyboru sposobu naprawienia szkody, która powstała w jego pojeździe. Właściciel pojazdu nie może być ograniczany w wyborze warsztatu naprawczego, w wyborze części zamiennych i ich jakości. Tym samym nie można pozbawiać ani ograniczać powoda w uzyskaniu pełnej rekompensaty poniesionej szkody w postaci przywrócenia stanu poprzedniego uszkodzonego pojazdu. W ocenie biegłego przywrócenie stanu poprzedniego uszkodzonego pojazdu możliwe jest jedynie przy zastosowaniu oryginalnych części. Pojazd powoda zakupiony był jako nowy w salonie Opla, był serwisowany i bezwypadkowy. Ponadto powód nie dokonał demontażu ani montażu żadnej części samochodu, aż do dnia wypadku, ponieważ auto przez cały okres eksploatacji pozostawało w stanie bezawaryjnym. W momencie naprawy pojazdu po kolizji samochodowej powód oczekiwał, by jakość pojazdu odpowiadała stanowi sprzed wypadku. Z tego też powodu do naprawy jego pojazdu zakład naprawczy wykorzystał oryginalne części producenta.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 20 sierpnia 2009 r., sygn. akt II Ca 531/09, niepublikowany

    Niedopuszczalne byłoby automatyczne tzw. „urealnianie" z góry ceny części używanych podlegających wymianie, albowiem doprowadzałoby do sytuacji, w której to poszkodowany musiałby - chcąc naprawić szkodę wyłącznie za pieniądze uzyskane od ubezpieczyciela sprawcy szkody, bez dokładania własnych środków - wyszukać części o podobnych parametrach, stopniu zużycia do tych, które uległy uszkodzeniu i to w cenie odpowiadającej dokładnie 50% wartości części nowych. Znalezienie takich części nie jest - jak pokazują zasady doświadczenia życiowego - rzeczą łatwą szczególnie przy autach starszych. Nadto, w świetle brzmienia art. 363 § 1 k.c. przyjąć należy, iż to zobowiązany ma naprawić szkodę (przy czym przy odpowiedzialności z umowy ubezpieczenia następuje to zawsze w pieniądzu) i tym samym brak podstaw prawnych do obciążania poszkodowanego obowiązkiem i kosztami wyszukiwania części o odpowiednich parametrach, stopniu zużycia, cenie, szczególnie gdy nie wiadomo czy znalezienie takich części jest w ogóle możliwe. 

    Skoro zobowiązany nie jest w stanie zapewnić poszkodowanemu odpowiednich części używanych (poprzez wykazanie w procesie, że części takie są łatwo dostępne, a ich cena to około 50 % ceny części nowych) to powinien on pokryć koszt naprawy auta przy użyciu części nie gorszych, najbardziej doń zbliżonych, co częstokroć będzie oznaczało pokrycie ceny części nowych. Nie można bowiem przerzucać na poszkodowanego obowiązku podejmowania działań zmierzających do naprawienia szkody, które obciążają zobowiązanego, nie można tym bardziej zmuszać poszkodowanego do współfinansowania naprawienia szkody, w sytuacji gdy w żadnym stopniu nie przyczynił się do jej powstania.

    O bezpodstawnym wzbogaceniu poszkodowanego mowa może być tylko wtedy gdyby w skutek naprawy auto to uzyskało wartość wyższą niż przed powstaniem szkody, albo też wtedy gdyby naprawie podlegały części już wcześniej istotnie uszkodzone, względnie o tak dużym stopniu zużycia, że w niedalekiej przyszłości poszkodowany i tak musiałby je wymienić, albo też gdyby w skutek naprawy doszło do ulepszenia auta w stosunku do jego stanu sprzed zaistnienia szkody, np. poprzez jego „stuningowanie".


  • Wyrok Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach z dnia 24 sierpnia 2009 roku, sygn. akt I C 1510/08/3, niepublikowany

    W przypadku uszkodzenia rzeczy w stopniu umożliwiającym przywrócenie jej do stanu poprzedniego osoba odpowiedzialna za szkodę (w tym przypadku pozwany) obowiązana jest zwrócić poszkodowanemu wszelkie celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki niezbędne do przywrócenia stanu poprzedniego rzeczy uszkodzonej. Do wydatków tych należy zaliczyć także koszt nowych części i innych materiałów, których użycie jest niezbędne do naprawienia uszkodzonej rzeczy. Przyrost wartości rzeczy w związku z jej naprawą nie będzie w tej sytuacji prowadził do obciążenia poszkodowanego obowiązkiem zwrotu nadwyżki wartości. Tego rodzaju sytuacja zachodzi w razie konieczności zastąpienia zniszczonych części uszkodzonego samochodu częściami nowymi, przy założeniu, że części wymienione były pełnowartościowe i kwalifikowały się do użytku przez długi jeszcze czas.


  • Wyrok Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 10 sierpnia 2007 roku, sygn. akt I C 101/07, niepublikowany

    Amortyzacja części zamiennych ma uzasadnienie w przypadku, kiedy element którego dotyczyła, posiadał oznaki zużycia w wyniku eksploatacji, bądź też nienaprawionych wcześniej uszkodzeń, czy też ognisk korozyjnych. Biegły dodał również, iż pewna grupa elementów naturalnie zużywających się z upływem czasu lub przebiegu samochodu, powinna podlegać amortyzacji. Biegły zaliczył do niej elementy układu wydechowego ogumienie i akumulator.

    Wysokość odszkodowania powinna ściśle odpowiadać rozmiarom wyrządzonej szkody. We współczesnym prawie występują dwie zasadnicze metody ustalenia wysokości odszkodowania: obiektywna i subiektywna. Przy zastosowaniu metody obiektywnej należy brać pod uwagę wartość dóbr i usług, jaką przedstawiają one dla każdego. W tej metodzie podstawę obliczenia stanowi wartość rynkowa rzeczy i usług. Natomiast według metody subiektywnej należy brać pod uwagę ujemne następstwa gospodarcze, jakie wskutek danego zdarzenia wynikają dla poszkodowanego. Tutaj przy szkodzie na mieniu podstawą obliczenia odszkodowania jest szczególna dla niego wartość rzeczy. Przepisy art. 361 - 363 kc stoją na stanowisku pełnej ochrony interesów poszkodowanego, co przemawia na korzyść metody subiektywnej (tak. A. Szpunar: Odszkodowanie za szkodą majątkową. Szkoda na mieniu i osobie, Bydgoszcz 1999, s. 55 - 59/ Zważyć jednak należy, że zasada pełnego odszkodowania znajduje ograniczone znaczenie wobec istnienia szczególnej instytucji prawa ubezpieczeń, tzn. sumy gwarancyjnej w przypadku ubezpieczenia OC (art. 13 ust. 2 Ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych)

    Tylko użycie części oryginalnych, zalecanych przez producenta samochodu danej marki, daje gwarancję bezpiecznego użytkowania pojazdu po naprawie. Biegły wskazał przy tym, że także producent Opla nie zaleca użytkownikom stosowania nieoryginalnych części zamiennych. Źródłem takiego stanowiska jest fakt autoryzacji przez producenta oryginalnego produktu (części) jego właściwości pod kątem własnego produktu finalnego, to jest pojazdu - tu: samochodu marki Opel Astra. Producent udziela na taki produkt gwarancji zapewniając bezpieczną eksploatację pojazdu. Zapewnia w ten sposób, że użyte podzespoły są ze sobą spasowane i funkcjonują niezawodnie. Za przykład motywujący odmowę użycia nieoryginalnych części zamiennych biegły wskazał, że elementy takie są niedopasowane. Parametry takich części są różne od parametrów technologicznych ich oryginalnych poprzedników. Stąd zachodzi potrzeba ich skracania, dopiłowywania, tak by umocować je w pojeździe. Zabiegi takie nie dają już jednak .pewności bezpieczeństwa i satysfakcji pojazdu naprawionego przy użyciu nieoryginalnych części, które nie pochodzą od producenta danej marki pojazdu, niezgodnie z zalecaną przez niego technologią.


  • Wyrok Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 24 kwietnia 2008 roku, sygn. akt I C 47/08, niepublikowany

    Sąd orzekający mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy oraz brak jakiejkolwiek uzasadnienia pozwanego co do zasadności obniżenia wartości koniecznych do naprawy części zamiennych uznał, iż powódce należy się wypłata odszkodowania uwzględniającego wartość nowych części zamiennych. Użycie tylko takich części doprowadzi do przywrócenia pojazdu powódki do stanu sprzed szkody. Sam fakt uczestnictwa samochodu w wypadku wpływa bowiem na obniżenie jego wartości i nawet najstaranniejsza naprawa temu nie zapobiegnie. Należy zauważyć, iż pozwany nie podniósł okoliczności, że użycie do naprawy nowych części zamiennych podwyższy wartość pojazdu powódki w stosunku do wartości sprzed wypadku, czym doprowadzi do jej bezpodstawnego wzbogacenia.


  • Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2010 roku, sygn. akt: I C 633/09, niepublikowany

    Nie można wymagać, by poszkodowany miał zadowolić się częściami używanymi, czy wreszcie zamiennikami jeżeli przed zdarzeniem w jego pojeździe nie były montowane części nieoryginalne. Biegły nie stwierdził a pozwany nie wykazał, by powód wcześniej naprawiał pojazd przy użyciu części nieoryginalnych. Poszkodowany ma prawo do wolnego wyboru warsztatu naprawczego, i w przeważającej mierze będą to autoryzowane serwisy samochodowe, które cechuje fachowość, rzetelność oraz wysoki poziom prac naprawczych. Tym samym brak jest jakichkolwiek podstaw, które uzasadniałyby obowiązek czynienia napraw tylko przy użyciu części innych niż oryginalne, tym bardzie, że z ustaleń biegłego wynika, iż nic nie wskazuje na to, by w pojeździe zamontowano części zamienne pochodzące od producentów pojazdów innych marek.

    Niewątpliwym jest, iż pomiędzy zdarzeniem z dnia 13.03.2008r. a szkodą w postaci pokrycia przez poszkodowanego kosztów prywatnej ekspertyzy zachodzi związek przyczynowy. Gdyby bowiem nie wypadek i gdyby nie zaniżona wartość szkody, powód nie zleciłby jej wykonania. Z uwagi natomiast na fakt, iż w ocenie powoda odszkodowanie było w sposób daleko idący zaniżone, niezbędnym było podjęcie starań celem wykazania zasadności swych twierdzeń poprzez zlecenie wykonania kalkulacji kosztów naprawy przez fachowego rzeczoznawcę. Z tych też powodów zasądzono na rzecz powoda koszty wykonanej opinii rzeczoznawcy.


  • Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Żoliborza w Warszawie z dnia 13 marca 2008 roku, sygn. akt IC 1136/06, niepublikowany

    Odnosząc się zaś do kwestii ustalenia należnego powodowi odszkodowania uwzględnieniu stawek za usługi blacharskie i lakiernicze konieczne do wybór naprawy pojazdu, Sąd uznał, iż w świetle reguły, że powodowi przysługuje zwrot wszelkich celowych i ekonomicznie uzasadnionych wydatków, przy ustaleniu należnego odszkodowania winny być zastosowane uśrednione stawki za roboczogodzinę z tytułu usług blacharskich i lakierniczych, nie zaś stawki maksymalne, ani minimalne.

    Z jednej zatem strony, nie można nakładać na zakład ubezpieczeń obowiązku wypłaty odszkodowania w kwocie przewyższającej celowe oraz ekonomicznie uzasadnione wydatki przywracające stan poprzedni pojazdu, co z kolei prowadziłoby do bezpodstawnego wzbogacenia poszkodowanego, z drugiej zaś strony nie można nałożyć na poszkodowanego obowiązku poszukiwania warsztatu naprawczego stosującego najniższe stawki za usługi wykonywane przy naprawie pojazdu, i to w dodatku poza miejscem jego zamieszkania.     

    Zatem dla ustalenia właściwego odszkodowania, w przypadku, gdy nie dokonano naprawy pojazdu, a wysokość odszkodowania jest ustalana w oparciu o celowe oraz ekonomicznie uzasadnione wydatki przywracające stan poprzedni pojazdu, uznać należy, iż przy ustalaniu kosztów niezbędnych do naprawy uszkodzonego pojazdu miarodajne winny być ceny średnie stosowane powszechnie na rynku lokalnym przez zakłady naprawcze, nie zaś stawki skrajne - maksymalne, bądź minimalne. Ustalenie odszkodowania w oparciu o ceny średnie, zdaniem Sądu, stanowi obiektywne wyliczenie należnego powodowi odszkodowania.

    Natomiast w sprawie niniejszej, w ocenie Sądu, nie można przyjąć, iż ekonomicznie uzasadnione wydatki konieczne dla przywrócenia pojazdu do stanu sprzed kolizji wymagały zastosowania stawek maksymalnych, tj. w kwocie po 105,00 zł za usługi blacharskie i w kwocie 120,00 zł/rhb za usługi lakiernicze. Przyjęcie tych stawek, w sytuacji, gdy pojazd w rzeczywistości nie został naprawiony, nie może być uznane za „ekonomicznie uzasadnione". Podnieść bowiem trzeba, iż zakładów naprawczych stosujących te stawki na rynku nie było wiele, zatem wskazane stawki nie mogły być uznane za powszechnie obowiązujące stawki za wykonanie usług, a tym samym, za stawki obiektywie miarodajne dla ustalenia właściwych kosztów naprawy.


  • Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza w Warszawie z dnia 13 listopada 2007 roku, sygn. akt I C 90/07, niepublikowany

    Niezrozumiałe w kontekście istoty odpowiedzialności w zakresie ubezpieczenia „oc" wydaje się przy tym prezentowane przez T.U. stanowisko, iż osoby, które poniosły szkody w pojazdach, zakwalifikowanych wg różnych kryteriów jako „nienowe" podejmując czynności w celu ich naprawy posługiwały się częściami zamiennymi odpowiednio zużytymi czy wytworzonymi przez podmioty nieautoryzowane. Po pierwsze zauważyć należy, iż samochód jest rzeczą złożoną w stopniu znacznym. Dlatego też wmontowanie do niego w toku naprawy (a nie podnoszenia jego standardu np. "tuningowania") kilku czy kilkunastu nowych i oryginalnych elementów nie zawsze będzie powodować radykalny wzrost jego wartości, kwalifikujący się jako przesłankę wzbogacenia się jego właściciela. Po drugie i co istotniejsze, realizacja stanowiska pozwanego w istocie sprowadziłaby do pogorszenia bezpieczeństwa poruszania się pojazdu, do którego wmontowano odpowiednio zużyte części zamienne, a także do wzrostu liczby kradzieży samochodów w celu zbywania ich części zamiennych, tj. do zjawisk, których prewencja winna szczególnie przyświecać towarzystwu ubezpieczeniowemu. Znamienne jest przede wszystkim to, iż elementy wymienione w samochodzie powoda mają przeznaczenie wyłącznie użytkowe i w żaden sposób nie zwiększają komfortu w eksploatacji przedmiotowego samochodu.


Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT