Wybór sposobu naprawienia szkody

  • Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 sierpnia 1994 roku, sygn. akt I ACr 164/94, niepublikowany

    Powoływany w rewizji art. 363 § 1 k.c. wyraża konstrukcję zobowiązania przemiennego z prawem wyboru poszkodowanego przez żądanie przywrócenia stanu poprzedniego rzeczy lub zapłatę odpowiedniej sumy.

    Jeżeli w wyniku takiej naprawy samochód zwiększyłby swoją wartość w stosunku do stanu przed wypadkiem, to wówczas zobowiązany mógłby żądać zwrotu nadwyżki przez stosowne pomniejszenie kosztów naprawy. Faktu zwiększenia takiej wartości skarżący jednak niczym nie udowodnił, przeto rozważania w tym przedmiocie zwarte w rewizji nie mogą być skuteczne (art. 6 k.c.)


  • Wyrok Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 17 grudnia 2009 roku, sygn. akt I C 279/09, niepublikowany

    Inną zaś sprawą jest to czy poszkodowany skorzysta ze swego prawa i pojazd rzeczywiście w taki sposób naprawi, czy też w ogóle poniecha naprawy albowiem stanowi to jego swobodny wybór.

    Poszkodowany wszak nie musi naprawiać pojazdu i może sprzedać uszkodzony, zachowując wypłacone odszkodowanie, może go naprawić tylko częściowo lub dokonać naprawy własnoręcznie, bądź użyć do naprawy części używanych lub nieoryginalnych, zmniejszając tym samym wartość samochodu (rzeczy jaką włada i co będzie miało choćby swe konsekwencje przy jego zbyciu w postaci ceny).

    To stanowi prawo właściciela pojazdu, nie zmienia to jednak faktu, iż ubezpieczyciel sprawcy szkody winien wyrównać uszczerbek w majątku poszkodowanego do pełnej wysokości szkody, nie prowadząc dywagacji typu, iż poszkodowany „z pewnością użyje do naprawy nieoryginalnych części lub używanych lub dokona naprawy w nieautoryzowanym zakładzie naprawczym i dlatego należy zmniejszyć jemu wysokość wypłaconej szkody, ponieważ będzie wzbogacony".


  • Wyrok Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 3 listopada 2009 roku, sygn. akt I C 1129/09, niepublikowany

    Zgodnie z treścią art. 363 kodeksu cywilnego Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza sie do świadczenia w pieniądzu.

    Odwołując się do treści powyższego przepisu pozwany zarzucał, iż wobec ustalenia kosztów naprawy pojazdu na kwotę przekraczającą wartość pojazdu miał prawo wyboru sposobu likwidacji i przyjęcia w toku postępowania likwidacyjnego opcji szkody całkowitej, tym bardziej, że nigdzie nie określono wyraźnie w jakim stopniu koszty naprawy pojazdu powinny przekraczać wartość pojazdu, aby podjęcie decyzji o różnicowej metodzie likwidacji szkody nie budziło wątpliwości.


  • Wyrok Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 31 lipca 2009 roku, sygn. akt V GC 24/09, niepublikowany

    (wyrok Sądu Okręgowego w tej samej sprawie – kliknij tutaj)

    Trzeba zwrócić też uwagę, że pojazd powódki w dniu zaistnienia kolizji był samochodem stosunkowo nowym, wcześniej nie uczestniczył w kolizji, a przy tym w ocenie Sądu nie można zmuszać poszkodowanego w kolizji do dokonywania czynności naprawczych w sposób wskazany przez pozwaną. Wybór sposobu naprawy należy bowiem do poszkodowanego, przy czym musi on zawsze baczyć, aby naprawa była celowa i ekonomicznie uzasadniona.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 13 listopada 2009 roku, sygn. akt VII Ga 137/09, niepublikowany

    (wyrok Sądu Rejonowego w tek samej sprawie – kliknij tutaj)

    Skoro naprawa pojazdu nie podniosła jego wartości, a zamontowana nowa część, w miejsce jej naprawy wpłynęła na podwyższenie wartości pokolizyjnego auta - wymiana była ekonomicznie uzasadniona. Przybliżyła bowiem bardziej powoda do przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego i w pełniejszym zakresie zrekompensowała poniesiona szkodę. Zauważył ponadto, że pojazd powoda w dniu kolizji był samochodem stosunkowo nowym i wcześniej nie uczestniczył w kolizji. Wybrany zatem przez ubezpieczonego sposób naprawy był celowy i właściwy z ekonomicznego punktu widzenia, co uzasadniało uwzględnienie powództwa w całości.


  • Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 13 października 2009 roku, sygn. akt I C 1368/08, niepublikowany

    Przepis art. 363 kc stanowi, że naprawienie szkody powinno nastąpić, wg wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Przepis powyższy, pozwala na uwzględnienie przede wszystkim interesu wierzyciela. Przywrócenie stanu poprzedniego może nastąpić  w różny sposób. Może zatem polegać, na dokonaniu naprawy (lub zamiarze) przez samego poszkodowanego, ale nie musi. Szkoda w takiej sytuacji wyraża się bowiem sumą, jaką musieliby poszkodowani wydatkować, celem przywrócenia samochodu do stanu poprzedniego. Nie ma tu zatem znaczenia, czy strona powodowa koszty takie rzeczywiście poniosła, poniesie i czy rzeczywiście przeprowadzi wszystkie potrzebne naprawy, czy też dokona napraw niezbędnych (godząc się na spadek wartości pojazdu na skutek zdarzenia) lub samochód za odpowiednio niższą cenę sprzeda.  Odszkodowanie nie jest bowiem uzależnione od faktycznego doprowadzenia pojazdu do stanu poprzedniego, czyli do wykazania się przez poszkodowanego np. rachunkami za naprawę, a tylko do wykazania szkody w postaci kosztów niezbędnych do przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego.


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 1988 roku, sygn. akt I CR 151/88, niepublikowany

    Roszczenie o świadczenia należne od ZU w ramach ustawowego ubezpieczenia komunikacyjnego odpowiedzialności cywilnej (OC) z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego jest wymagalne niezależnie od tego, czy naprawa została już dokonana, wysokość świadczeń obliczać należy na podstawie ustaleń co do zakresu uszkodzeń i technicznie uzasadnionych sposobów naprawy, przy przyjęciu przewidzianych kosztów niezbędnych materiałów i robocizny według cen z daty ich ustalenia. Naprawa pojazdu przed uzyskaniem świadczeń ZU i jej faktyczny zakres nie ma zasadniczego wpływu na powyższy sposób ustalenia ich wysokości.



  • wyrok SN z dnia 2003.06.11 V CKN 308/01 niepublikowany
    1. W przypadku uszkodzenia samochodu odszkodowanie obejmuje przede wszystkim kwotę pieniężną, konieczną do opłacenia jego naprawy lub przywrócenia do stanu sprzed wypadku. Osoba odpowiedzialna jest zobowiązana zwrócić poszkodowanemu wszelkie celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki poniesione w celu przywrócenia poprzedniego stanu samochodu, do których należą koszty nowych części i innych materiałów

     

    2. Jeżeli właściciel uszkodzonego samochodu żąda przywrócenia stanu poprzedniego poprzez naprawę samochodu, sprawca szkody nie może mu narzucić innej formy odszkodowania, w szczególności polegającej na tym, by poszkodowany poddał kasacji uszkodzony pojazd i poprzestał na odszkodowaniu w postaci różnicy między wartością pojazdu przed wypadkiem a ceną tzw. pozostałości. Tylko w przypadku, gdyby remont samochodu okazał się niemożliwy, albo pociągał za sobą nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ograniczałoby się takiej formy odszkodowania.

     

    3. Jeżeli poszkodowany wybrał restytucję, a skutkiem naprawy nastąpił wzrost wartości samochodu, to świadczenie ubezpieczyciela obejmuje pełny koszt naprawy pomniejszony o wzrost wartości samochodu.

  • wyrok SN z dnia 2002.05.16 V CKN 1273/00 niepublikowany
    Rzeczywista naprawa nie stanowi warunku dla dochodzenia odszkodowania z tytułu uszkodzonego samochodu, obliczonego na podstawie ustalonych kosztów naprawy. Zastosowanie takiego miernika dla ustalenia wysokości odszkodowania wymaga przede wszystkim jego kompensacyjna funkcja.

  • wyrok SN z dnia 2002.01.16 IV CKN 635/00 niepublikowany
    Roszczenie o świadczenie należne od ubezpieczyciela w ramach ustawowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego jest wymagalne niezależnie od tego czy naprawa została już dokonana. Wysokość odszkodowania w takim wypadku należy ustalać według przewidywanych kosztów naprawy i według cen z daty ich ustalania.


  • wyrok SN z dnia 2002.01.29 V CKN 682/00 niepublikowany
    Wystąpienie tzw. szkody całkowitej uzależnione jest od określonego poziomu kosztów naprawy. Niejednokrotnie naprawa pojazdu jest wówczas nie tylko możliwa, ale stanowić może najwłaściwszy sposób naprawienia szkody.

  • wyrok SN z dnia 1997.12.11 I CKN 385/97 niepublikowany
    Jeżeli naprawy samochodu uszkodzonego w wypadku komunikacyjnym dokonał sam poszkodowany, to w ramach odszkodowania z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia OC należy mu się nie tylko zwrot poczynionych przez niego przy tej naprawie nakładów, ale i zwrot robocizny z uwzględnieniem przyjętych, z reguły w miejscu zamieszkania (Niemczech), stawek robocizny za tego rodzaju usługi.


  • wyrok SN z dnia 1988.12.13 I CR 280/88 niepublikowany
    Wprawdzie poszkodowany, uprawniony jest w zasadzie do wyboru sposobu naprawienia swojej szkody, gdyby się jednak okazało, że dokonanie naprawy pociągnęłoby za sobą dla zakładu ubezpieczeń nadmierne koszty-w szczególności przekraczające wartość całego samochodu według cen wolnorynkowych, to w razie stwierdzenia nieopłacalnej naprawy można by uznać, że jego roszczenie ogranicza się do świadczenia w pieniądzu aktualnej wartości samochodu według stanu przed wypadkiem, pomniejszonej o jego aktualną wartość - według obecnego stanu.

  • wyrok SN z dnia 1970.09.01 II CR 371/70 OSNC 1971/5/93

    Jeżeli właściciel uszkodzonego samochodu żąda przywrócenia stanu poprzedniego w postaci wyremontowania samochodu, sprawca szkody nie może mu narzucić innej formy odszkodowania, polegającej w szczególności na tym, żeby poszkodowany zlikwidował uszkodzony samochód i poprzestał na odszkodowaniu w postaci różnicy między wartością samochodu przed wypadkiem a ceną uzyskaną z likwidacji. Tylko wtedy, gdyby remont samochodu okazał się niemożliwy albo gdyby pociągał za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ograniczałoby się do drugiej formy odszkodowania.

    Poszkodowany obowiązany jest dołożyć rozsądnych starań, aby nie powiększać rozmiaru szkody. Właściciel więc uszkodzonego samochodu, oddanego do remontu, obowiązany jest, w wypadku gdy osoba odpowiedzialna za szkodę zwleka z zapłatą odszkodowania, pokryć tymczasowo koszty remontu z własnych środków bądź czynić starania o ich pozyskanie. Bierne oczekiwanie na zapłatę odszkodowania powodujące dalsze szkody w postaci niszczenia samochodu, kosztów jego garażowania w placówce remontowej itd., byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.


Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT