Przyczynienie innych podmiotów do powstania szkody

  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 1985 r., sygn. akt IV CR 202/85, niepublikowany

    Gdy w sprawie zacho¬dzi możliwość odpowiedzialności za szkodę dwóch różnych podmiotów odpowiadających na zasadzie ryzyka /art. 434 i 435 k.c./ i nie ma podstaw do wykazania, działalność którego z tych podmiotów była rzeczywistą przyczyną powstania szkody, oba te podmioty odpowiadają solidarnie /art. 441 k.c./ wobec niemożności wykazania przez każdego z nich przesłanek wyłączenia odpowiedzialności opartej na wspomnianej zasadzie.


  • uchwała SN z dnia 1969.11.26 III CZP 79/69 OSNC 1970/10/170
    Nieznany sprawca zaboru cudzego samochodu nie jest osobą trzecią w rozumieniu art. 435 § 1 k.c. (w związku z art. 436 k.c.), lecz posiadaczem tego samochodu.

  • wyrok SN z dnia 1970.01.20 II CR 624/69 OSNC 1970/9/163
    Również pod rządem przepisów kodeksu cywilnego zachowała aktualność zasada prawna uchwalona przez Sąd Najwyższy w składzie 7 sędziów z dnia 11 stycznia 1960 r. 1 CO 44/59 (OSN 1960, z. IV, poz. 92), według której okoliczność, że wyłączną przyczyną powstania szkody, o jakiej mowa w art. 152-153 k.z. (obecnie art. 435 i 436 k.c.), jest zachowanie się poszkodowanego, któremu ze względu na jego wiek winy przypisać nie można, a zwalnia od odpowiedzialności przewidzianej w tych przepisach, uzasadnia jednak odpowiednie zmniejszenie wysokości odszkodowania na podstawie art. 158 § 2 k.z. (obecnie art. 362 k.c.).

  • wyrok SN z dnia 1973.07.06 II CR 156/73 OSP 1974/5/95
     Wyłączenie odpowiedzialności z tytułu ryzyka (art. 435 § 1 i 436 § 1 k.c.) następuje nie tylko wówczas, gdy szkoda nastąpiła wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, lecz także wtedy, gdy szkoda jest wyłącznie następstwem zawinionych działań (zaniechań) poszkodowanego i osoby trzeciej.

  • wyrok SN z dnia 1974.03.11 III CRN 9/74 OSNC 1974/11/202
    Jeżeli zakład produkcyjny emitujący szkodliwe pyły i związki zastosował wszelkie dostępne środki neutralizujące te emisje, a osoba władająca gruntem położonym w zasięgu emisyjnego oddziaływania zakładu - mimo dokonania ze swej strony czynności agrotechnicznych w celu zneutralizowania zanieczyszczeń - doznała szkód w zbiorach, to odpowiedzialność odszkodowawcza zakładu produkcyjnego obejmuje w zasadzie pełną wysokość szkody.

    Odszkodowanie to jednak może być ograniczone na podstawie art. 362 k.c. w sytuacji, gdy osoba władająca gruntem zaniedbała działalności zmierzającej do minimalizacji szkody.

  • wyrok SN z dnia 1982.10.18 I CR 160/82 OSP 1985/12/224
    Ustalenie i przypisanie winy osobie trzeciej, której działanie miało być wyłączną - w rozumieniu art. 435 § 1 k.c. - przyczyną powstania szkody, związane jest zawsze z konkretnie oznaczonym podmiotem. Niezidentyfikowanie tego podmiotu jest równoznaczne z upadkiem wskazanej przesłanki egzoneracyjnej. Anonimowość sprawcy nie pozwala bowiem na wyłączenie go z kręgu osób, za zachowanie których odpowiedzialność ponosi prowadzący zakład (art. 429 i 430 k.c.), a także spośród kręgu osób korzystających z ustawowego unormowania nieodpowiedzialności, skoro nie można ich w ogóle (w znaczeniu subiektywnym) obarczyć winą (art. 426 i nast. k.c.).

  • wyrok SN z dnia 1984.11.07 II CR 402/84 niepublikowany
    Na tle dyspozycji art. 436 § 1 k.c. (w zw. z art. 435 § 1 zd. ostat. k.c.), wyrządzenie szkody w wypadku komunikacyjnym wyłącznie z winy kierowcy uzasadnia, brak odpowiedzialności Spółdzielni będącej pracodawcą tego kierowcy i właścielem samochodu jak to wynika z sentencji i uzasadnienia uchwały Całej Izby Cywilnej z dnia 29.I.1960 r. (OSN 1961, poz. 61), która, jak to wyjaśniono w wyroku z dnia 4.II.1970 r. (OSNCP 1970, poz. 202), zachowała swą moc pod rządem przepisów kodeksu cywilnego.

  • 1987.06.17 wyrok SN IV CR 156/87 OSNC 1988/12/176
    Dochodzenie odszkodowania w pełnej wysokości za powstałe szkody w produkcji pszczelej, prowadzonej w sferze negatywnych oddziaływań emisji zakładów przemysłowych, stanowi próbę pszczelarzy przerzucenia całego ryzyka ich działalności na prowadzących zakłady przemysłowe, uzasadniającą odpowiednie zmniejszenie odszkodowania.

  • wyrok SN z dnia 1988.11.08 II CR 315/88 OSP 1990/4/217
     Wyłączenie odpowiedzialności przedsiębiorstwa z uwagi na przewidzianą w art. 435 k.c. wyłączną winę osoby trzeciej wymaga identyfikacji tej osoby.

  • wyrok SN z dnia 1989.08.31 I CR 378/89 niepublikowany
    Uderzenie pioruna (wyładowania elektryczne w czasie burzy) w przewody wysokiego napięcia i ich uszkodzenie w sposób narażający na wyrządzenie szkody nie może być uważane za nastąpienie szkody wskutek siły wyższej, jeżeli zakład wprawiany w ruch za pomocą sił przyrody nie stosuje bez względu na przyczynę - najwyższego standartu środków i zabezpieczeń technicznych.

  • wyrok s.apel. w Katowicach z dnia 1992.07.14 III APr 41/92 OSA 1993/2/8
    Pozwany pracodawca jako podmiot prowadzący na własny rachunek przedsiębiorstwo wprawiane w ruch za pomocą sił przyrody ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu wyrządzoną komukolwiek przez ruch przedsiębiorstwa, chyba, że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności (art. 435 § 1 k.c.).

  • wyrok s.apel. w Łodzi z dnia 1997.01.31 I ACa 70/96 OSA 1997/6/41
    Szkoda nie powstaje z wyłącznej winy poszkodowanego w sytuacji, gdy poza zawinionym jego działaniem istnieją jeszcze inne, choćby niezawinione przez przedsiębiorstwo wprawiane w ruch za pomocą sił przyrody, przyczyny wypadku związane z ruchem tegoż przedsiębiorstwa - o ile nie wynikają z siły wyższej, bądź działania osoby trzeciej, za którą przedsiębiorstwo nie ponosi odpowiedzialności (art. 435 § 1 k.c.).

Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT