Termin spełnienia świadczenia

  • Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 sierpnia 1994 roku, sygn. akt I ACr 164/94, niepublikowany

    Skoro brak jest odrębnej regulacji prawnej co do terminu spełnienia świadczeń odszkodowawczych przez ...,  to ma tu zastosowanie art. 817 § 1 k.c. odnoszący się do ubezpieczyciela. Poszkodowany bowiem nie może znaleźć się w gorszej sytuacji od takiej, w której sprawca szkody miał obowiązkowe ubezpie­czenie OC. W konsekwencji należy wyrazić pogląd, że zgodnie z cytowanym przepisem pozwany ... miał obowiązek wypłacić świadczenie w terminie 30 dni od zgłoszenia niezależnie od tego czy było doręczone ubezpieczycielowi, czy też ... .


  • Wyrok Sądu Rejonowego Katowice – Zachód w Katowicach z dnia 16 września 2009 roku, sygn. akt I C 351/09, niepublikowany

    Powyższe okoliczności nie pozwalają na przerzucenie na powoda odpowiedzialności za niewypłacenie odszkodowania w terminie 30 dni, a dla ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń notatka policji nie była jedynym dokumentem, na podstawie którego można było odpowiedzialność. Wystarczyłoby chociażby odebranie oświadczenia od sprawcy. Niewątpliwie również okres 30 dni był wystarczający na monitowanie Komendy o przesłanie notatki, a pozwany nie zobowiązywał w sposób jednoznaczny powoda do jej przedstawienia. Z tego względu, w ocenie Sądu, okres 30 dni był wystarczający dla pozwanego do przeprowadzenia całego postępowania likwidacyjnego.


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2002 roku, sygn. akt V CKN 1134/00, niepublikowany

    Obowiązek wypłaty przez zakład ubezpieczeń odszkodowania z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu, który wyrządził szkodę, powstaje nie z chwilą uprawomocnienia się wyroku karnego ustalającego winę sprawy wypadku, lecz generalnie rzecz biorąc, z chwilą najwcześniejszego, jak to możliwe, wyjaśnienia przez zakład ubezpieczeń okoliczności wypadku. Zakład ten bowiem, zgodnie art. 817 k.c., ma obowiązek, po otrzymaniu zawiadomienia o wypadku, ustalenia przesłanek swojej odpowiedzialności, to znaczy aktywnego, samodzielnego wyjaśnienia okoliczności wypadku i wysokości szkody. Nie może obowiązku tego przerzucać na inne podmioty i biernie oczekiwać na wynik postępowania karnego.

    Wierzytelności poszkodowanego w wypadku komunikacyjnym wobec zakładu ubezpieczeń wynikają z ustawowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, a nie z czynu niedozwolonego, który stanowi jedynie podstawę odpowiedzialności sprawcy szkody, nie zaś ubezpieczyciela. Dlatego nie jest to wierzytelność wynikająca z czynu niedozwolonego, w rozumieniu art. 505 pkt 3 k.c., i może być umorzona przez potrącenie.


  • Wyrok Sądu Okręgowego z dnia 18 lipca 2006 roku, sygn. akt VI Ca 519/06, niepublikowany

    Zgodzić się należy z Sądem I instancji, iż data wymagalności przedmiotowego roszczenia winna być ustalona stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy   "o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu   Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych (Dz. U. nr 124/03 poz. 1152 ze zm.). Cyt. wyżej ustawa ustaliła termin wymagalności roszczenia odszkodowawczego. Skoro, zdaniem Sądu ubezpieczyciel zaniżył wypłaconą poszkodowanemu kwotę to winien ją uzupełnić z odsetkami od daty wymagalności określonej w/w przepisem.

    Nieprawidłowe ustalenie przez ubezpieczyciela wysokości odszkodowania nie może skutkować pozbawieniem poszkodowanego odsetek od daty bezbłędnie ustalonej od początku kwoty odszkodowania.


  • Wyrok Sądu Okręgowego z dnia 3 października 2006 roku, sygn. akt VI Ca 640/06, niepublikowany

    Zgodnie z treścią art. 817 kc zakład ubezpieczeń obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie dni trzydziestu licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Gdyby wyjaśnienie w powyższym terminie okoliczności   koniecznych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości świadczenia   okazało   się   niemożliwe, świadczenie powinno być spełnione w ciągu czternastu dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe.


  • Wyrok SN z dnia 4 kwietnia 2003 r., sygn. akt III CKN 1512/00, niepublikowany
    Ubezpieczony nie może ponosić skutków działań ubezpieczyciela, które okazały się nietrafne, gdy chodzi o ustalenie wysokości należnego ubezpieczonemu odszkodowania.

  • Wyrok z dnia 29 stycznia 1997 r. sąd apelacyjny w Łodzi I ACa 59/96 OSA 1997/6/37, OSAŁ 1997/2/121
    W przypadku opóźnienia w wypłacie odszkodowania za szkodę w mieniu objętym umową ubezpieczenia, ubezpieczającemu nie przysługuje w stosunku do ubezpieczyciela żądanie wyrównania na podstawie art. 471 k.c. w związku z art. 361 § 1 k.c. utraconych w okresie opóźnienia korzyści, w postaci zysku jaki rzecz ubezpieczona przyniosła ubezpieczającemu.

  • Wyrok z dnia 13 czerwca 1984 r. Sąd Najwyższy III CRN 114/84 OSNC 1985/2-3/36
    Różnica między wartością pieniądza w chwili spełniania świadczenia a jego wartością w chwili ustalania odszkodowania przez zakład ubezpieczeń sama przez się nie stanowi podlegającej naprawieniu szkody, która wynika ze zwłoki zakładu ubezpieczeń w spełnieniu świadczenia w terminie określonym w umowie ubezpieczenia. Szkodę taką może natomiast stanowić to, co w związku ze zwłoką zakładu ubezpieczeń ubezpieczający musiał zapłacić swojemu wierzycielowi tytułem wynagrodzenia doznanej przez niego szkody wskutek wypadku przewidzianego w umowie ubezpieczenia.

  • Wyrok z dnia 18 sierpnia 1986 r. Sąd Najwyższy II CR 187/86 OSNC 1987/11/180
    W sytuacji gdy poszkodowany w wypadku komunikacyjnym nie zgłosił roszczenia do zakładu ubezpieczeń (§ 20 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 listopada 1974 r. w sprawie obowiązkowych ubezpieczeń komunikacyjnych - Dz. U. Nr 46, poz. 274), zakład ubezpieczeń dopuszcza się zwłoki, gdy nie uiszcza świadczenia po upływie 30 dni od doręczenia pozwu i od tej daty należy liczyć odsetki (art. 476 k.c.).

  • Wyrok z dnia 21 kwietnia 1993 r. sąd apelacyjny w Poznaniu I ACr 93/93 Wokanda 1993/12/24
    Uzależnienie w treści art. 817 § 2 kc ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń społecznych od wyjaśnienia okoliczności dotyczących kwestii, czy posiadacz lub kierowca pojazdu mechanicznego są zobowiązani na podstawie art. 435 czy 436 kc do zapłaty odszkodowania za szkodę wyrządzoną tym pojazdem, nie oznacza, że za takie "wyjaśnienie" może być uznany tylko wyrok sądu, i to karny, skazujący. Żaden przepis prawa z zakresu ubezpieczeń komunikacyjnych nie utożsamia kwestii wyjaśnienia okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń i wysokości świadczenia z koniecznością wyczekiwania na wyrok sądowy.
    Nic nie stoi na przeszkodzie, by wyjaśnienie powyższych okoliczności nastąpiło w drodze tzw. likwidacji szkody przeprowadzonej przez organy zakładu ubezpieczeń.

  • Wyrok z dnia 20 lipca 1993 r. sąd apelacyjny w Gdańsku I ACr 443/93 Wokanda 1994/3/42
    Żaden przepis prawa, ani postanowienie umowy ubezpieczenia autocasco nie przewiduje jako niezbędnego warunku wypłaty odszkodowania przedstawienia przez ubezpieczającego postanowienia o umorzeniu śledztwa wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa z art. 208 kk w zbiegu art. 203 § 2[1] kk w związku z art. 10 § 2 kk.

  • Wyrok z dnia 25 sierpnia 1994 r. sąd apelacyjny w Lublinie I ACr 164/94 OSP 1995/4/99
    Skoro brak jest odrębnej regulacji prawnej co do terminu spełnienia świadczeń odszkodowawczych przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, to ma zastosowanie art. 817 § 1 k.c. odnoszący się do ubezpieczyciela.

  • Uchwała z dnia 9 czerwca 1995 r. Sąd Najwyższy III CZP 69/95 OSNC 1995/10/144
    Zakład ubezpieczeń odpowiadający za sprawcę wypadku komunikacyjnego z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej dopuszcza się zwłoki, jeżeli nie spełnia świadczenia na rzecz poszkodowanego w terminie 30 dni, licząc od dnia otrzymania zawiadomienia o wypadku. Jeżeli poszkodowany wezwał wcześniej sprawcę wypadku do zapłaty odszkodowania, który jednak świadczenia nie spełnił, wówczas zakład ubezpieczeń dopuszcza się zwłoki od daty tego wezwania.

  • Postanowienie z dnia 8 stycznia 1997 r. sąd apelacyjny w Poznaniu I ACa 52/96 OSA 1997/6/38
    Żaden przepis prawa z zakresu ubezpieczeń nie utożsamia kwestii wyjaśnienia okoliczności koniecznych do ustalenia wysokości szkody z koniecznością wyczekiwania na opinię biegłego sądowego i wyrok sądowy. Nic nie stoi bowiem na przeszkodzie, by wyjaśnienie powyższych okoliczności nastąpiło w drodze tzw. likwidacji szkody przeprowadzonej przez organy zakładu ubezpieczeń. Celem bowiem postępowania likwidacyjnego jest m.in. ustalenie wysokości szkody i świadczenia zakładu ubezpieczeń. To właśnie w postępowaniu likwidacyjnym winno nastąpić ustalenie wysokości odszkodowania, a rolą sądu w ewentualnym procesie jest kontrola prawidłowości ustalenia wysokości odszkodowania.


  • Uchwała z dnia 19 marca 1998 r. Sąd Najwyższy III CZP 72/97 OSNC 1998/9/133, Wokanda 1998/6/1, M.Prawn. 1998/6/3, M.Prawn. 1998/9/352
    Odszkodowanie należne poszkodowanemu zamieszkałemu za granicą za całkowite zniszczenie samochodu może odpowiadać cenie nabycia takiego samego lub podobnego samochodu u zagranicznego, profesjonalnego sprzedawcy.
    Wysokość odszkodowania należy określić według kursu waluty obcej z tej samej daty, z której cenę samochodu przyjęto za podstawę ustalenia odszkodowania.
    Odszkodowanie to nie może być uznane za "sumę pieniężną wyrażoną w walucie obcej" w rozumieniu § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 marca 1989 r. w sprawie określenia wysokości odsetek ustawowych i maksymalnych (Dz. U. Nr 16, poz. 84 ze zm.).
    Odsetki od takiego odszkodowania, jeżeli przysługuje ono od zakładu ubezpieczeń z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, należy liczyć od pierwszego dnia po upływie terminu wypłaty odszkodowania określonego w § 32 ust. 1 lub 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 1992 r. w sprawie ogólnych warunków obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów (Dz. U. Nr 96, poz. 475 ze zm.), chyba że szczególne okoliczności przemawiają za przyjęciem innej daty.

  • Wyrok z dnia 6 lipca 1999 r. Sąd Najwyższy III CKN 315/98 OSNC 2000/2/31, Biul.SN 1999/10/6, M.Prawn. 1999/12/44, Pr.Gosp. 2000/1/1
    Świadczenia odszkodowawcze zakładu ubezpieczeń są terminowe. Zakład nie pozostaje jednak w opóźnieniu co do kwot nie objętych jego "decyzją", jeżeli poszkodowany po jej otrzymaniu lub wcześniej nie określi kwotowo swego roszczenia.

  • Wyrok z dnia 12 października 1999 r. sąd apelacyjny w Białymstoku I ACa 318/99 OSA 2000/6/27, OSAB 1999/4/7
    Obowiązek zaspokojenia roszczenia o zadośćuczynienie z tytułu uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia nie staje się wymagalny dopiero z datą wydania uwzględniającego to roszczenie wyroku wydanego w toku wytoczonego o nie procesu sądowego, lecz z chwilą wezwania dłużnika do jego zaspokojenia (art. 455 k.c.)
    W przypadku zaś, gdy odpowiedzialność za wyrządzoną przez sprawcę szkodę ponosi ubezpieczyciel, zobowiązany on jest na podstawie art. 817 § 1 k.c. spełnić świadczenie w terminie 30 dni od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku.

  • Wyrok z dnia 10 stycznia 2000 r. Sąd Najwyższy III CKN 1105/98 OSNC 2000/7-8/134, Wokanda 2000/4/9, Biul.SN 2000/7/7, Pr.Gosp. 2000/10/1
    Przepis art. 817 § 2 k.c. nie upoważnia ubezpieczyciela do zaniechania prowadzenia postępowania likwidacyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego dotyczącego wypadku komunikacyjnego, w którym uczestniczył kierowca ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej.

  • Wyrok z dnia 8 sierpnia 2001 r. Sąd Najwyższy I CKN 18/99 OSNC 2002/5/64, Biul.SN 2002/3/11, Pr.Gosp. 2002/5/13, M.Prawn. 2002/11/513
    Określenie terminu spełnienia świadczenia, w rozumieniu art. 817 § 2 k.c., może nastąpić przy wykorzystaniu ustaleń dokonanych w sprawie karnej, jeżeli w toczącym się bez opóźnień postępowaniu likwidacyjnym nie jest możliwe wyjaśnienie wcześniej okoliczności koniecznych do przyjęcia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wyliczenie wysokości świadczenia.

  • Wyrok z dnia 2 lipca 2004 r. Sąd Najwyższy II CK 412/03 Biul.SN 2004/12/9
    Ubezpieczyciel ponosi odpowiedzialność za szkodę poniesioną przez ubezpieczającego wskutek zwłoki w spełnieniu świadczenia z umowy ubezpieczenia.


Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT