Ubezpieczenie OC - definicja

  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2007 roku, sygn. akt XX Gc 143/06, niepublikowany

    wyrok II instancji w tej samej sprawie – sygn. VI ACa 798/08 - kliknij tutaj

    ,,Przez  umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający, lub osoba na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia".


  • Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt VI ACa 798/08, niepublikowany

    Skoro więc Marek M. nie wykonał zadań przewozowych zgodnie z zawartą umową o współpracy nr X i wskutek tego powodowa Spółka poniosła szkodę w postaci zapłaty odszkodowania za utracony ładunek, to w świetle wyżej wskazanej umowy ubezpieczenia pozwany ubezpieczyciel jest obowiązany do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania stosownie do przepisu art. 822 k.c. w brzmieniu obowiązującym przed zmianą wprowadzoną od 1 stycznia 2004r. Z mocy bowiem tego przepisu przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na której rzecz zostaje zawarta umowa ubezpieczenia.


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2001 r., sygn. akt II CKN 72/99, niepublikowany

    Wprawdzie pojęciowo identyczność szkody w prawie ubezpieczeniowym i cywilnym sprawia, że ustalając szkodę w ubezpieczeniu OC, należy kierować się zasadami ogólnymi prawa odszkodowawczego, jednakże tylko wtedy, gdy przepisy prawa ubezpieczeniowego nie zawierają odmiennej regulacji. Fakt, że odpowiedzialność ubezpieczeniowa nie ma charakteru sprawczego, powoduje, że w niektórych wypadkach jej przesłanki są uregulowane odmiennie.


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2000 r., sygn. akt III CKN 1116/00, niepublikowany

    Strony zawarły umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej przewoźnika drogowego w ruchu krajowym w warunkach istniejącej rzeczywistości i realia tej rzeczywistości, dotyczące krajowego ruchu drogowego, muszą być uwzględnione przy wykładni jej postanowień, w tym postanowień ogólnych warunków, na podstawie których umowa została zawarta.


  • Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2007 r., sygn. akt III CZP 146/06, niepublikowana

    Zakład ubezpieczeń odpowiada z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkodę na osobie wyrządzoną przez kierowcę pojazdu jego posiadaczowi lub współposiadaczowi.


  • Wyrok z dnia 10 marca 1977 r. Sąd Najwyższy IV CR 52/77 OSNC 1977/12/241
    Użyte w § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 listopada 1974 r. w sprawie obowiązkowych ubezpieczeń komunikacyjnych (Dz. U. Nr 46, poz. 274) w brzmieniu nadanym nowelą z dnia 22 sierpnia 1975 r. (Dz. U. Nr 30, po.z 160) pojęcie "posiadacz zależny" jest prawnotechnicznym terminem, znanym w tym zakresie w omawianym rozporządzeniu powinno być rozumiane jako instytucja prawna unormowana i zdefiniowana w art. 336 k.c.
    Wyrażona przeto w wymienionym przepisie, jednolicie rozumiana w judykaturze definicja terminu "posiadacz zależny" rozstrzyga o znaczeniu tego określenia w przepisach omawianego rozporządzenia.

  • Wyrok z dnia 26 lutego 1985 r. Sąd Najwyższy IV CR 49/85 OSNC 1985/12/200
    Przez szkody związane z działalnością gospodarstwa rolnego w rozumieniu § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lutego 1978 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej rolników (Dz. U. Nr 5, poz. 13 ze zm.) należy uważać nie tylko szkody, które pozostają w związku z wykonywaniem w gospodarstwie rolnym czynności ściśle rolniczych (agrotechnicznych, ogrodzeniowych i hodowlanych itp), lecz również szkody wynikające z szeroko pojętego funkcjonowania gospodarstwa rolnego (np. szkody wynikające z wykonywania przez rolnika lub inne osoby, wymienione w § 3 ust. 1 rozporządzenia, w gospodarstwie rolnym usług budowlano-montażowych, naprawczych i im podobnych). Nie można natomiast uznać za pozostające w związku z działalnością gospodarstwa rolnego prowadzenia przez rolnika - na terenie tego gospodarstwa - cegielni, choćby wytwarzany produkt (cegła) był częściowo przeznaczony na potrzeby własnego gospodarstwa. Taka działalność - jako nie mieszcząca się w pojęciu "szkody związanej z działalnością gospodarstwa rolnego" - nie podlega ochronie ubezpieczeniowej.

  • Uchwała z dnia 17 maja 1990 r. Sąd Najwyższy III CZP 24/90 OSNC 1991/2-3/18
    Państwowy Zakład Ubezpieczeń nie odpowiada, w ramach ustawowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej rolników, za szkody związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, jeżeli wypadek wyrządzający szkodę nastąpił przed wprowadzeniem takiego ubezpieczenia, choćby roszczenie o podwyższenie renty w związku z takim wypadkiem zostało zgłoszone w czasie obowiązywania ustawowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej rolników.

  • Uchwała z dnia 12 maja 1992 r. Sąd Najwyższy III CZP 35/92 OSNC 1992/12/217
    Ubezpieczyciel nie odpowiada w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 1990 r. w sprawie ogólnych warunków ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów - Dz. U. Nr 89, poz. 527 ze zm.) za szkody wyrządzone w mieniu przez nieznanego sprawcę przy użyciu skradzionego samochodu.

  • Uchwała z dnia 29 grudnia 1994 r. Sąd Najwyższy III CZP 120/94 OSNC 1995/4/55
    W sprawach o świadczenia z obowiązkowego ubezpieczenia rolników od odpowiedzialności cywilnej, w których określono wysokość sumy gwarancyjnej, przepis art. 3581 § 3 k.c. nie ma zastosowania; w wyjątkowych wypadkach możliwe jest jednak zastosowanie w tych sprawach art. 3571 § 1 k.c.

  • Uchwała z dnia 31 marca 1992 r. Sąd Najwyższy III CZP 12/92 Wokanda 1992/6/6
    Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy i kierowców pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów obejmuje również odpowiedzialność ubezpieczonych z tytułu odsetek za opóźnienie świadczenia.

  • Wyrok z dnia 3 maja 1972 r. Sąd Najwyższy I CR 57/72 OSP 1973/4/78
    Przy ocenie wymagalności roszczeń w stosunku do PZU z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego miarodajne są przepisy i zasady prawa cywilnego dotyczące odpowiedzialności posiadacza pojazdu i wymagalności roszczeń w stosunku do niego.

  • Wyrok z dnia 11 stycznia 1974 r. Sąd Najwyższy II CR 703/73 OSP 1974/12/261
    Przyczepa (naczepa) samochodowa jest objęta obowiązkowym ubezpieczeniem komunikacyjnym na równi z ciągnącym ją pojazdem. Okoliczność, że przyczepa ta została na skutek awarii na trasie jazdy unieruchomiona i zmuszona do dłuższego postoju w oczekiwaniu na pomoc techniczną i że wypadek nastąpił na skutek najechania na nieruchomą przyczepę, nie zwalnia Państwowego Zakładu Ubezpieczeń od ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej posiadacza przyczepy.

  • Uchwała z dnia 6 grudnia 1975 r. Sąd Najwyższy III CZP 44/75 OSNC 1976/7-8/153
    Wyłączenie odpowiedzialności Państwowego Zakładu Ubezpieczeń za szkody powstałe wskutek uszkodzenia przedmiotów przyjętych przez ubezpieczającego do postąpienia z nimi według zlecenia, np. do naprawy, przechowania, roboty itp., przewidziane w § 4 ust. 1 pkt 6 ogólnych warunków ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (zatwierdzonych decyzją Ministra Finansów nr BP RMU/361/61 z dnia 20 lutego 1962 r.), dotyczy wszelkiego rodzaju uszkodzeń wspomnianych przedmiotów, bez względu na ich przyczyny.

  • Wyrok z dnia 29 grudnia 1993 r. sąd apelacyjny w Lublinie I ACr 438/93 OSA 1994/7/42
    Ustawodawca posługuje się w ustawie z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 59, poz. 344) terminem "sprawca szkody", używa go w oderwaniu od stosunku tego podmiotu do samochodu, przy pomocy którego podmiot ten wyrządził szkodę. Mówi o "sprawcy szkody", a nie o kierowcy, posiadaczu, właścicielu, czy wręcz o osobie, która miała zawrzeć umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Taka redakcja przemawia za przyjęciem, że ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny odpowiada także za szkody wyrządzone w związku z ruchem pojazdów mechanicznych, którymi posługiwały się osoby, ktore dokonały ich zaboru. Nie można bowiem uznać, że ustawodawca użył określenia "sprawca szkody", tj. ten kto wyrządził szkodę przypadkowo, w sytuacji gdy w § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 1990 r. w sprawie ogólnych warunków ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (Dz. U. Nr 89, poz. 527) podał definicję użytych w rozporządzeniu m.in. takich pojęć jak: posiadacz pojazu mechanicznego (osoba fizyczna lub prawna będąca właścicielem pojazdu) i kierowca (posiadacz zależny).

  • Wyrok z dnia 30 września 1993 r. sąd apelacyjny w Łodzi I ACr 399/93 OSA 1994/1/4
    Sprawca w rozumieniu art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 59, poz. 344) i § 3 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 1990 r. w sprawie ogólnych warunków ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów (Dz. U. Nr 89, poz. 527) jest nie posiadacz lub kierowca pojazdu w rozumieniu § 2 tegoż rozporządzenia, lecz każda inna osoba fizyczna, która prowadząc pojazd mechaniczny spowodowała wypadek komunikacyjny, wywołujący szkodę na osobie lub mieniu, za który winna ponosić odpowiedzialność w oparciu o art. 436 lub 415 k.c., a nie została zidentyfikowana lub nie posiada ubezpieczenia obowiązkowego.

  • Wyrok z dnia 11 października 1996 r. sąd apelacyjny w Warszawie I ACr 822/96 OSA 1998/4/13
    Celem ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (art. 822 k.c.) nie jest zwolnienie sprawcy szkody od odpowiedzialności, lecz zapewnienie poszkodowanemu wynagrodzenia szkód w drodze przyjęcia przez zakład ubezpieczeń odszkodowawczych ubezpieczającego. Skoro jednak poszkodowany zrzekł się roszczenia wobec sprawcy szkody - przestało ono istnieć (wygasło). Ten materialnoprawny skutek zrzeczenia się roszczenia nie może pozostawać bez wpływu na odpowiedzialność cywilną ubezpieczyciela, który przecież odpowiada tylko w granicach odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody. Skoro sprawca szkody nie jest zobowiązany do jej naprawienia, to tym samym nie jest również zobowiązany ubezpieczyciel.

  • Uchwała z dnia 15 lutego 2002 r. Sąd Najwyższy III CZP 85/01 OSNC 2003/1/3, Biul.SN 2002/2/10, Wokanda 2002/4/8, M.Prawn. 2002/6/243, Wokanda 2002/9/1, Prok.i Pr. 2002/10/35, M.Prawn. 2002/21/995
    Ubezpieczyciel odpowiada na podstawie § 10 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 1992 r. w sprawie ogólnych warunków obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów (Dz. U. Nr 96, poz. 475 ze zm.) za szkody wyrządzone w mieniu przez nieznanego sprawcę kierującego skradzionym pojazdem mechanicznym, którego posiadacz korzystał z ochrony ubezpieczeniowej.

  • Wyrok z dnia 5 kwietnia 2002 r. sąd apelacyjny w Poznaniu I ACa 1317/01 Rejent 2003/4/129
    Pośrednik w obrocie nieruchomościami, notariusz i ubezpieczyciel jego odpowiedzialności ponoszą odpowiedzialność za szkodę powstałą na skutek zawarcia przez poszkodowanego nieważnej umowy sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego z oszustem kłamliwie podającym się za osobę, której prawo to przysługuje. Notariusz nie może skutecznie podnosić zarzutu przyczynienia się poszkodowanego w sytuacji, gdy niedbalstwa przy ustalaniu tożsamości nieuczciwego kontrahenta dopuścił się pośrednik w obrocie nieruchomościami.
    Wina notariusza polegała na niedołożeniu należytej staranności przy weryfikacji autentyczności dokumentów przedłożonych przez oszusta.

  • Uchwała z dnia 22 kwietnia 2005 r. Sąd Najwyższy III CZP 99/04 OSNC 2005/10/166, Biul.SN 2005/4/10, Prok.i Pr. 2005/11/35, OSP 2006/4/48
    Przepis art. 38 pkt 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.) nie ma zastosowania, jeżeli właścicielem uszkodzonego lub zniszczonego pojazdu mechanicznego i pojazdu mechanicznego kierowanego przez sprawcę szkody jest bank kredytujący, na którego przewłaszczono własność tych pojazdów, lub finansujący na podstawie umowy leasingu, którzy oddali je w posiadanie zależne.

  • Wyrok z dnia 15 kwietnia 2004 r. Sąd Najwyższy IV CK 232/03 M.Prawn. 2005/13/656
    Współposiadacz pojazdu nie jest osobą trzecią w rozumieniu art. 822 KC.

  • Wyrok z dnia 10 marca 2004 r. Sąd Najwyższy IV CK 116/03 Biul.SN 2004/11/9
    Szkoda właściciela wynikająca z uszkodzenia podczas ruchu pojazdu członowego naczepy oddanej w posiadanie zależne na podstawie najmu nie jest objęta obowiązkowym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu członowego.


  • Uchwała z dnia 3 marca 2004 r. Sąd Najwyższy III CZP 2/04 OSNC 2005/6/95, Biul.SN 2004/3/3, Prok.i Pr. 2004/10/38, OSP 2005/3/37, M.Prawn. 2005/4/207
    Zagraniczna instytucja ubezpieczeń społecznych, na którą - z mocy przepisów jej prawa krajowego - przeszły roszczenia z tytułu poniesionych kosztów leczenia, nie jest uprawniona, według prawa polskiego, do dochodzenia od ubezpieczyciela, który ubezpieczył odpowiedzialność cywilną posiadacza pojazdu mechanicznego - sprawcy szkody, zwrotu takich kosztów, gdy poszkodowany uległ wypadkowi komunikacyjnemu na terenie Polski.

  • Wyrok z dnia 12 lutego 2004 r. Sąd Najwyższy V CK 187/03 Wokanda 2004/7-8/15
    Przesłanką powstania obowiązku świadczenia przez ubezpieczyciela z tytułu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (art. 822 § 1 kc) jest stan odpowiedzialności cywilnej ubezpieczającego (ubezpieczonego) za szkodę wyrządzoną osobie trzeciej, a nie fakt uprzedniego jej naprawienia przez ubezpieczającego (ubezpieczonego).

  • Wyrok z dnia 9 października 2003 r. sąd apelacyjny w Białymstoku I ACa 452/03 OSAB 2004/1/3, OSA 2004/9/27
    W razie zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej wystąpienie przewidzianego w niej wypadku ubezpieczonego wywołuje ten skutek, że ubezpieczony może liczyć na zwolnienie go przez ubezpieczyciela z obowiązku zapłaty odszkodowania należnego poszkodowanemu. Obowiązek ubezpieczyciela aktualizuje się w razie uzyskania przez poszkodowanego tytułu egzekucyjnego przeciwko ubezpieczonemu. O zakresie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń z tytułu nienależytego wywiązania się ze zobowiązania wynikającego z umowy ubezpieczenia OC (art. 471 kc w związku z art. 822 kc) decyduje umowa (prawa i obowiązki stron), nie zaś treść wyroku wydanego w sprawie z powództwa poszkodowanego przeciwko ubezpieczonemu sprawcy szkody.

  • Wyrok z dnia 7 listopada 2002 r. sąd apelacyjny w Białymstoku II ACa 516/02 OSA 2003/4/16, OSAB 2003/1/3
    Aczkolwiek zespół pojazdów składający się z pojazdu silnikowego złączonego z naczepą stanowi stosownie do treści art. 2 pkt 35 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 z późn. zm.) jeden pojazd członowy, który korzysta z ubezpieczenia OC ciągnika (§ 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 1992 r. w sprawie ogólnych warunków obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów (Dz. U. Nr 96, poz. 475 z późn. zm.), to w razie uszkodzenia takiej naczepy w wyniku wypadku komunikacyjnego ani określona w prawie o ruchu drogowym definicja pojazdu członowego, ani objęcie w ogólnych warunkach ubezpieczenia OC zakresem ochrony ubezpieczeniowej także szkód spowodowanych ciągnioną naczepą, nie mogą zmieniać wyrażonej w art. 822 k.c. zasady odpowiedzialności posiadacza pojazdu silnikowego za szkody wyrządzone osobom trzecim. Podstawy tej odpowiedzialności określają przepisy Kodeksu cywilnego.


Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT