Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach, sygn. akt III Ca 212/08

Nie można co do zasady wykluczyć, iż w realiach konkretnej sprawy naprawa pojazdu mechanicznego przy zastosowaniu części używanych doprowadzi do przywrócenia go do stanu poprzedniego w rozumieniu art. 363 kc. Z uwagi jednak na specyfikę zagadnienia, w tym konieczność zachowania wymogów technicznych przewidzianych dla pojazdów mechanicznych, okoliczność ta podlega każdorazowo wykazaniu zgodnie z regułami rządzącymi postępowaniem dowodowym.


Powód Damian S. wystąpił do Sądu Rejonowego w Zabrzu z pozwem, w którym domagał się zasądzenia od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń kwoty 3.221,41zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 listopada 2006r. oraz kosztami postępowania. Uzasadniając swe żądanie powód podał, że w dniu 6 października 2006r. należący do niego samochód osobowy marki Mercedes został uszkodzony w wypadku drogowym, którego sprawca był ubezpieczony w zakresie odpowiedzialności cywilnej u pozwanego. Wysokość szkody poniesionej przez powoda w wyniku wypadku wyniosła 7.227,55zł, co ustalono z pomocą profesjonalnego podmiotu. Pozwany zaniżył należne odszkodowanie i wypłacił jedynie kwotę 4.006,16zł, wobec czego obecnie powód dochodzi różnicy pomiędzy kwotą należną i wypłaconą.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa  i zasądzenie kosztów postępowania zarzucając, że wskazywane przez powoda koszty naprawy pojazdu są zawyżone. W szczególności podniesiono, iż samochód w chwili wypadku liczył sobie ponad 10 lat, wobec czego uszkodzone elementy były już znacznie zużyte. W konsekwencji w ocenie pozwanego uzasadniony był pogląd, iż użycie do naprawy części nieoryginalnych przywracało w pełni zdatność techniczną sprzed wypadku.
Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2007r. Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo w całości zasądzając od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.221,41zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 listopada 2006r. oraz koszty postępowania. Sąd ustalił, iż w dniu 23 września 2006r. samochód powoda marki Mercedes 390SE został uszkodzony w wyniku wypadku spowodowanego przez kierującego pojazdem Mitsubishi, którego właściciele korzystali z gwarantowanej przez pozwanego ochrony ubezpieczeniowej z tytułu odpowiedzialności cywilnej za szkodę wyrządzona ruchem tego pojazdu. Po przeprowadzeniu postępowania szkodowego pozwany wypłacił powodowi kwotę 4.006,41zł jako bezsporną część odszkodowania uznając, że jest ona wystarczająca do przeprowadzenia skutecznej naprawy jego samochodu, odmówił tym samym wypłaty łącznej kwoty 7.227,55zł, której domagał się powód. W oparciu o opinię biegłego Sąd ustalił natomiast, iż koszt naprawy powstałych uszkodzeń  wynosi 7.227,55zł.
W oparciu o powyższe ustalenia Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, że pozwany jako ubezpieczyciel sprawcy zdarzenia ponosił odpowiedzialność za jego skutki na podstawie art.436 § 1 kc w związku z art.415 kc, art.822 kc oraz przepisów ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych (Dz. Nr 124, poz.1152 ze zm.). Ponieważ pozwany nie złożył żadnych wniosków dowodowych celem wykazania czy i ewentualnie za jaką cenę powód naprawił uszkodzony pojazd, a także czy naprawa taka w pełni przywracała stan techniczny i estetyczny pojazdu sprzed kolizji, nie wykazał on tym samym by zachodziły przesłanki do wyliczenia wysokości szkody według cen innych niż domagał się tego powód, co znalazło odzwierciedlenie w opinii biegłego. W oparciu o art.805 kc Sąd stwierdził brak podstaw by odmawiać powodowi prawa do wypłaty odszkodowania według cen nowych części zamiennych oferowanych przez w sieci sprzedaży producenta, z uwzględnieniem kosztów naprawy dokonanej przez autoryzowaną stację obsługi. Odmienne stanowisko pozwanego Sąd Rejonowy poczytał za niczym nie uzasadnioną próbę ograniczenia zakresu odpowiedzialności ubezpieczyciela, nie znajdującą oparcia w przywołanym rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 28 stycznia 2003r. w sprawie wyłączenia określonych porozumień wertykalnych w sektorze pojazdów samochodowych spod zakazu porozumień ograniczających konkurencję (Dz.U. Nr 38, poz.329 ze zm.), a to z uwagi na odmienny cel i zakres regulacji. O odsetkach orzeczono po myśli art.481 kc, a o kosztach postępowania na podstawie art.98 kpc.
Z apelacją od opisanego wyżej wyroku w części dotyczącej kwoty 2.297zł wraz z odsetkami oraz kosztami postępowania wystąpił pozwany, który zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzekania i mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a polegający na uznaniu, że z zebranego materiału dowodowego, w tym zwłaszcza opinii biegłego wynikało, że całkowity koszt naprawy pojazdu konieczny do przywrócenia do staniu poprzedniego odpowiada kwocie 7.227,55zł, podczas gdy całkowity koszt naprawy pojazdu przy użyciu oryginalnych części używanych wynosił 4.931,08zł, a nadto pominięcie wyliczenia szkody odpowiadającego rzeczywistej szkodzie poniesionej przez powoda z uwzględnieniem wieku i przebiegu pojazdu. Skarżący zarzucił także naruszenie art. 361 kc poprzez jego błędną wykładnię polegającą na braku uznania, że naprawa pojazdu uszkodzonego w wypadku komunikacyjnym oznacza jedynie doprowadzenie go do stanu technicznej używalności odpowiadającej stanowi przed uszkodzeniem, a nie polepszenie jego stanu poprzez zastąpienie części wyeksploatowanych nowymi, którą to możliwość dopuszczał biegły obliczając koszt naprawy z uwzględnieniem cen części używanych na kwotę 4.931,08zł. W oparciu o przywołane zarzuty skarżący domagał się oddalenia powództwa w zaskarżonym zakresie oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja pozwanego nie może odnieść skutku.
Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy są prawidłowe, znajdują bowiem w całości oparcie w okolicznościach pomiędzy stronami niespornych oraz opinii biegłego. Okoliczności te, a także sama opinia nie były przez strony kwestionowane w części, jaką Sąd uczynił podstawą swego rozstrzygnięcia. Z tych względów Sąd Okręgowy podziela te ustalenia i przyjmuje je za własne.
Sąd Okręgowy podziela także bez zbędnego powtarzania oceną prawną żądania pozwu przedstawioną przez Sąd Rejonowy.
Niewątpliwie zasadnie twierdzi skarżący, że pomyśli art. 363 § 1 kc odszkodowanie ma zmierzać do przywrócenia do stanu poprzedniego, a zatem takiego, który istniał przed wypadkiem. W odniesieniu do pojazdu mechanicznego, który musi spełniać przewidziane odrębnymi przepisami wymagania techniczne, nie można jednak ograniczyć się do stwierdzenia, iż naprawa może być dokonana przy zastosowaniu używanych części zamiennych, konieczne jest także ustalenie czy tak dokonana naprawa w istocie spełni wymogi, o jakich mowa powyżej. Z drugiej strony nie można też obciążać poszkodowanego dodatkowymi obowiązkami związanymi ze sposobem dokonania naprawy.
Przenosząc przedstawione uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, iż opinia biegłego w części, w jakiej dotyczy naprawy pojazdu powoda z zastosowaniem części używanych jest nadmiernie ogólnikowa i nie pozwala na przyjęcie, że dokonana w ten sposób naprawa odpowiadałaby kryteriom z art.363 kc. W każdym razie obowiązek wykazania tych okoliczności zgodnie z art.6 kc spoczywał na pozwanym. Niezależnie od tego obowiązujące przepisy nie stwarzają żadnych podstaw by obciążać poszkodowanego koniecznością poszukiwania na rynku odpowiednich części używanych, co wiązać się musi także z koniecznością technicznej oceny ich przydatności do dalszego wykorzystania.
Reasumując, nie można co do zasady wykluczyć, iż w realiach konkretnej sprawy naprawa pojazdu mechanicznego przy zastosowaniu części używanych doprowadzi do przywrócenia go do stanu poprzedniego w rozumieniu art.363 kc. Z uwagi jednak na specyfikę zagadnienia, w tym konieczność zachowania wymogów technicznych przewidzianych dla pojazdów mechanicznych, okoliczność ta podlega każdorazowo wykazaniu zgodnie z regułami rządzącymi postępowaniem dowodowym.
W rozpoznawanej sprawie pozwany nie przejawił niezbędnej inicjatywy dowodowej, brak też podstaw do uznania, że Sąd Rejonowy dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego.
Z tych względów Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na mocy art.385 kpc. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono w oparciu o art.98 kpc w związku z art.108 § 1 kpc.

Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT