wyrok s.apel. w Katowicach z dnia 1991.05.23 III APr 37/91 OSA 1992/1/1

Renta wyrównawcza ma na celu naprawienie szkody przyszłej, wyrażającej się w wydatkach na zwiększenie potrzeby oraz w nieosiągnięciu tych zarobków i innych korzyści majątkowych, jakie poszkodowany osiągnąłby w przyszłości, gdyby nie doznał rozstroju zdrowia. Rozmiar tych wydatków i rozmiar utraconych korzyści powinny wyznaczyć wysokość renty. Szkoda wyraża się różnicą pomiędzy zarobkami, jakie poszkodowany mógłby osiągnąć w okresie objętym rentą, a wszelkimi dochodami. Dodatek jest niewątpliwie dochodem, a zatem powinien być uwzględniony przy obliczaniu renty uzupełniającej.


Powód w pozwie domagał się zasądzenia renty uzupełniającej, stanowiącej różnicę między wynagrodzeniem jakie otrzymywałby w pozwanym zakładzie, a wypłacaną przez ZUS rentę inwalidzką. Następnie żądanie ograniczył do renty uzupełniającej za rok 1990. W uzasadnieniu podał, że wskutek pracy w Hucie "Batory" nabawił się choroby zawodowej zaliczony jest do I grupy inwalidzkiej.

Strona pozwana uznała powództwo co do zasady, zakwestionowała wysokość dochodzonej renty. Wyrokiem z dnia 22.02.1991 r. Sąd Wojewódzki zasądził od pozwanej na rzecz powoda rentę wyrównawczą za rok 1990 w następujących wysokościach za I - 27.186 zł, II - 5.105 zł, III - 130.304 zł, V - 87.852 zł, VI - 170.087 zł. VII - 471.740 zł, VIII - 381.331 zł, IX - 361.386 zł, X - 547.753 zł, XI - 547.423 zł, III - 303.731 zł, nadto kwotę 700.000 zł, umorzył postępowanie w części dotyczącej renty uzupełniającej na przyszłość, oddalił powództwo w pozostałym zakresie, a także pobrał na rzecz Skarbu Państwa od strony pozwanej nieuiszczony wpis.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że niesporne jest między stronami, iż powód nabawił się choroby zawodowej w czasie pracy u strony pozwanej. Obecnie powód z tego tytułu zaliczany jest do I grupy inwalidów i nie wykonuje żadnej pracy. Powód nie kwestionował wyliczenia przez pozwaną wysokości należnej mu renty wyrównawczej stanowiącej różnice między potencjalnym jego zarobkiem a otrzymywaną rentą inwalidzką. Wnosił jednak o nieuwzględnienie w dochodach będących podstawą obliczenia renty uzupełniającej dodatku pielęgnacyjnego z tytułu zaliczenia go do I grupy inwalidztwa.

Sąd przy orzekaniu miał na względzie to, że renta z art. 444 § 2 kc stanowi wyrównanie szkody jaką poszkodowany poniósł w następstwie choroby zawodowej. Przy wyliczeniu szkody należało uwzględnić korzyści jakie powód uzyskałby w sytuacji gdyby nadal pracował, oraz rentę inwalidzką i inne świadczenia, które otrzymuje w związku z chorobą zawodową.

Nie znalazł zatem Sąd podstaw do wyłączenia przy obliczaniu renty wyrównawczej dodatku pielęgnacyjnego, gdyż stanowi on faktyczny dochód powoda i rzutuje na wysokość poniesionej szkody.

Rewizję od powyższego, w części dotyczącej wliczenia dodatku pielęgnacyjnego z tytułu I grupy inwalidztwa do jego dochodów będących podstawą do ustalenia renty wyrównawczej, złożył powód domagając się wyłączenia tego dodatku z jego dochodów i podwyższenia renty wyrównawczej o kwotę równą dodatkowi pielęgnacyjnemu za poszczególne miesiące 1990 r. W odpowiedzi na rewizję strona pozwana wniosła o jej oddalenie.

 

Rozpoznając rewizję Sąd Apelacyjny zważył co następuje.

Rewizja na uwzględnienie nie zasługuje. Sąd I instancji przeprowadził wyczerpujące postępowanie prawidłowo ustalając w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, należną powodowi rentę wyrównawczą za rok 1990. Sporną okolicznością w sprawie jest kwestia czy dodatek pielęgnacyjny z tytułu zaliczenia do I grupy inwalidów, wlicza się do dochodów uwzględnianych przy ustaleniu wysokości renty wyrównawczej. Słusznie Sąd Wojewódzki uwzględnił dodatek pielęgnacyjny przy obliczaniu tej renty.

Renta wyrównawcza ma na celu naprawienie szkody przyszłej, wyrażającej się w wydatkach na zwiększone potrzeby oraz w nieosiąganiu zarobków i innych korzyści majątkowych, jakie poszkodowany osiągnąłby w przyszłości, gdyby nie doznał rozstroju zdrowia. Rozmiar tych wydatków i rozmiar utraconych korzyści powinny wyznaczać wysokość renty.

Szkoda wyraża się różnicą pomiędzy zarobkami jakie poszkodowany mógłby osiągnąć w okresie objętym rentą, a wszelkimi dochodami. Dodatek jest niewątpliwie dochodem, a zatem winien być uwzględniony przy obliczaniu renty uzupełniającej.

Z tych względów na mocy art. 387 kpc rewizję oddalono.˙

Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT