Komu służy stosowne odszkodowanie i jak jest realizowane ?

Stosowne odszkodowanie wypłacane jest w formie jednorazowej kwoty osobom najbliższym zmarłego poszkodowanego, po śmierci którego nastąpiło po ich stronie znaczne pogorszenie sytuacji życiowej. Stosowne odszkodowanie jest roszczeniem samodzielnym, co oznacza, że jeżeli jest kilka osób uprawnionych do odszkodowania (np. małżonek i dwójka dzieci) każda z nich ma własne indywidualne roszczenie z tego tytułu, czyli jego wypłata realizowana jest na rzecz każdego z uprawnionych oddzielnie. Tym samym stosowne odszkodowanie nie jest świadczeniem łącznym wypłacanym wszystkim uprawnionym w ramach jednej kwoty. Służy ono przede wszystkim dzieciom i współmałżonkowi poszkodowanego, ale w kręgu najbliższych członków rodziny znajdują się również rodzice, dziadkowie oraz rodzeństwo poszkodowanego z tym, że aby byli oni do niego uprawnieni, na skutek śmierci poszkodowanego musi po ich stronie nastąpić znaczne pogorszenie sytuacji życiowej. W przeszłości problemem w praktyce obrotu stanowiło uprawnienie do stosownego odszkodowania, po stronie konkubentów i dzieci ze związków konkubenckich. Występujące spory w tym zakresie rozstrzygnął Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 13 kwietnia 2005r. (sygn. akt IV CK 648/04) przyjmując, że partnerzy związków konkubenckich de facto tworzą rodzinę a tym samym za najbliższych członków rodziny, którym należy się odszkodowanie za pogorszenie sytuacji życiowej mogą zostać uznani konkubina i jej dzieci.  Ten aprobowany kierunek wyznacza linia orzecznictwa gdzie przyjmuje się, że uprawnionych do stosownego odszkodowania należy wskazać po zbadaniu wszelkich okoliczności danego przypadku a nie ma uniwersalnego przepisu, który by określał, jaki krąg osób zalicza się do rodziny. Definiując pojęcie rodziny trzeba używać takich kryteriów jak pokrewieństwo, małżeństwo, przysposobienie, powinowactwo, rodzina zastępcza i pozostawanie we wspólnym gospodarstwie domowym. Tym samym można przyjąć definicję rodziny jako najmniejszej grupy (komórki) społecznej, powiązanej poczuciem bliskości i wspólności, osobistej i gospodarczej, wynikającej nie tylko z pokrewieństwa. Prócz w/w w takim kierunku zmierza również orzeczenie z dnia 10 grudnia 1969 r. (sygn. akt III PRN 77/69, publ. OSNCP 1970/9/160) gdzie za najbliższego członka rodziny uznano macochę bowiem uzasadniały to pozytywnie oceniane w świetle zasad współżycia społecznego stosunki łączące macochę i pasierba.

Odpowiedź na pytanie przygotował r.pr w BRU Aleksander Daszewski

Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT