Ogólne

  • Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 3 sierpnia 2011 roku, sygn. akt I ACa 298/11, niepublikowany

    Chłopiec w wieku trzynastu lat musi bowiem zdawać sobie sprawę, iż kontakt z urządzeniami elektrycznymi jest niebezpieczny, tym bardziej, iż zabronionym jest wchodzenie na słup wysokiego napięcia, zwłaszcza w sytuacji, gdy o tym zakazie i grożącym niebezpieczeństwie informują umieszczone na słupie elektrycznym tabliczki. Wejście zatem na słup elektryczny Sąd ocenił jako naganne zachowanie powoda w dniu wypadku, będące jednocześnie zachowaniem obiektywnie nieprawidłowym, skutkującym przyczynieniem się do powstania szkody. W związku z czym, podnoszona przez biegłą sądową okoliczność, iż powód nie był wtedy świadomy niebezpieczeństwa, może w ocenie Sądu świadczyć jedynie o zakresie zmniejszenia stopnia przyczynienia się do powstania szkody, lecz nie o zasadności zastosowania tejże instytucji. Sąd Okręgowy nie przychylił się natomiast do stanowiska strony pozwanej, iż poszkodowany przyczynił się do powstania szkody,
    w 100 %, a co najmniej w 75 %, a to z uwagi na specyficzne usytuowania słupa elektrycznego, na który wszedł powód, tj. w odległości około 16 m od chodnika, a także gęsto zarastające otoczenie wokół słupa rośliny i krzaki, które mogły stworzyć sytuację, że powód nie zwrócił uwagi na tablice ostrzegawcze. Wobec powyższego Sąd doszedł do przekonania, iż w niniejszej sprawie istnieje równorzędność przyczynienia się obu stron do powstania szkody. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż powód do zaistniałej szkody przyczynił się w 50% i w takim też stopniu dokonał obniżenia dochodzonych przez niego świadczeń.


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1999 roku, sygn. akt I CKN 57/98, opubl. OSNC 2000/1/13, Biul.SN 1999/10/6, Pr.Gosp. 1999/12/16, M.Prawn. 1999/12/34

    Do odszkodowania przysługującego ubezpieczającemu z tytułu umowy ubezpieczenia przepis art. 362 k.c. nie ma zastosowania.


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 1982 r., sygn. akt IV CR 175/82, niepublikowany

    W sprawie niniejszej chodzi nie o odpowiedzialność odszkodowawczą, lecz o odpowiedzialność z tytułu ubezpieczenia, ta zaś w zasadzie występuje także w sytuacji gdy winę powstania szkody ponosi poszkodowany. Od tej zasady wspomniane rozporządzenie wprowadza wyjątek o tyle, że w wypadku winy nieumyślnej /problem winy umyślnej w sprawie nie występuje, a więc to zagadnienie nie wymaga rozważenia/ odszkodowanie ulega zmniejszeniu do 80% szkody. Jak to jednak wynika z przepisu powołanego przez Sąd Wojewódzki, zmniejszenie to wchodzi w rachubę wtedy, gdy szkoda w całości powstała z nieumyślnie zawinionego działania osoby poszkodowanej. Rozporządzenie nie przewiduje natomiast zmniejszenia odszkodowania z tej przyczyny, że poszkodowany jedynie przyczynił się takim działaniem do szkody, a zasady odnoszące się do takiego przyczynienia się, obowiązujące co do odpowiedzialności odszkodowawczej, nie mają tu zastosowania.


  • wyrok SN z dnia 1998.10.13 II UKN 259/98 OSNP 1999/21/698
    Nie można przypisać poszkodowanemu zawinionego przyczynienia się do powstania szkody bez ustalenia podstaw odpowiedzialności sprawcy szkody (art. 362 w związku z art. 415 i 435 § 1 in fine KC).

Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT