Niedozwolone klauzule umowne

  • Wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 12 sierpnia 2016 r., sygn. akt VI Ca 488/16, niepublikowany

    Sąd odwoławczy w pełni aprobuje zapatrywanie Sądu meriti, że ukształtowanie instytucji „wartości wykupu" w sposób, który w realiach niniejszej sprawy pozwolił pozwanemu na zatrzymanie ponad 80% środków wpłaconych przez powoda tytułem wykupu jednostek uczestnictwa, było sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco naruszało interesy powoda. W istocie rzeczy bowiem regulacja ta, stanowiła sankcję za rezygnację z kontynuowania umowy bez odniesienia do realnie poniesionych przez pozwanego wydatków. Wyraźnego zaznaczenia wymaga, że sens świadczenia wykupu sprowadza się do wypłaty środków zgromadzonych na koncie ubezpieczonego. Zastosowany w niniejsze sprawie mechanizm procentowego zmniejszania wartości części bazowej rachunku wpływa na wysokość świadczenia wykupu, jednakże efektem tego mechanizmu jest wprowadzenie w istocie dodatkowej opłaty pobieranej w przypadku wcześniejszego rozwiązania umowy. Ocena charakteru określonego procentowo pomniejszenia świadczenia wykupu uzależniona jest natomiast od ustalenia czy wartość ta stanowi pokrycie kosztów działalności pozwanego, czy też jej celem jest zablokowanie klientowi możliwości rozwiązania umowy. Sąd Rejonowy prawidłowo zinterpretował postanowienia dotyczące pomniejszenia świadczenia wykupu jako wprowadzone do umowy celem utrzymania stosunku umownego w dłuższej perspektywie czasowej wbrew woli ubezpieczonego konsumenta, a nie celem pokrycia rzeczywiście poniesionych przez ubezpieczyciela kosztów.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 27 października 2015r., sygn. akt IC 152/12, niepublikowany

    W omawianym zakresie Sąd podzielił stanowisko powódki poparte poglądem wyrażonym przez Rzecznika Ubezpieczonych wyrażonym na podstawie art. 26 ust. 7 ustawy z 22.05.2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku Ubezpieczonych (tekst jedn. Dz.U. 2013.290.1717) i art. 63 k.p.c. (k. 645 - 655 akt). Zgodzić należy się z Rzecznikiem, że w niniejszej sprawie kwestionowana przez stronę powodową klauzula wyłączająca odpowiedzialność ubezpieczyciela narusza zasadę współżycia społecznego w postaci "uzasadnionego zaufania partnerów", gdyż ubezpieczyciel pomijający ocenę stanu zdrowia osób ubezpieczonych przed ich przystąpieniem do umowy i pomimo tego, udzielający im ochrony ubezpieczeniowej, wbrew uzasadnionemu ich oczekiwaniu na wypłatę świadczenia w przypadku zajścia zdarzenia ubezpieczeniowego, na etapie rozpatrywania roszczenia zaskakuje kontrahenta informacją, że ochrona ubezpieczeniowa nie jest udzielana, a co za tym idzie, świadczenie ubezpieczeniowe nie jest jemu należne. Dlatego też zastosowany przez ubezpieczyciela tryb postępowania nie może być uznany za zmierzający do ochrony słusznego prawa, lecz za nieuczciwe postępowanie względem swojego kontrahenta, a tym samym nadużycie prawa niezasługujące na ochronę. Takie postępowanie ubezpieczyciela jest nie tylko niezgodne z celem ubezpieczenia, ale także stanowi akt nielojalności i złej wiary, która nie zasługuje na ochronę prawną.

    Bezspornym w sprawie było, że sporny zapis art. VII pkt. l lit. f Umowy Generalnej (...) Grupowego Kredytobiorców Kredytów Hipotecznych nr (..0/24/05 z dnia 30 września 2005 roku nie był uzgodniony indywidualnie z konsumentami - K. J. i T. J.. Sąd nie podziela stanowiska pozwanej, że zapis ten stanowi postanowienie określające główne świadczenia stron w rozumieniu art. 3851 § 1 zdanie drugie k.c. Jak stanowi art. 805 § 1 k.c., głównym świadczeniem ubezpieczyciela jest wyplata określonego świadczenia w razie zajścia zdarzenia ubezpieczeniowego. Takie stanowisko zajął też Sąd Najwyższy w wyroku z 20.10.2006 r. (IV CSK135/06).


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2015 roku (sygn. akt akt I CSK 201/14), opublikowany na portalu orzeczeń Sądu Najwyższego (www.sn.pl)

    Brzmienie badanej normy nie wiąże więc przysługiwania legitymacji biernej wyłącznie z podmiotem będącym twórcą wzorca umowy, lecz z ofertą pozwanego i takim postanowieniem umowy możliwej do zawarcia z pozwanym, które w ocenie powoda, jest niedozwolone, choćby pozwany nie był twórcą wzorca umowy zawierającego to postanowienie.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 20 października 2011 roku, sygn. akt VII Ca 560/11, niepublikowany

    Już sam fakt zdefiniowania zawału serca przez pozwanego jest sprzeczne z dobrymi obyczajami. Definicja ta nie jest zbieżna z przyjmowaną i stosowaną w medycynie dla określenia tej choroby. Bezsprzecznie powód przebył zawał serca. Tak zostało to zdiagnozowane przez leczących i tak ocenił tę chorobę biegły sądowy. Dla powoda prostego człowieka, nie mającego rozeznania w naukach medycznych, nie było możliwa ocena ogólnych warunków umowy w aspekcie zapisanej tam definicji zawału serca. Jest zrozumiałe, że powód rozumiał to w sposób taki, jak przyjmuje się w medycynie, gdy taką chorobę rzeczywiście się diagnozuje. Miał zaufanie do pozwanego, nie spodziewając się zaskoczenia, poprzez wyeksponowanie w zawale serca min. „załamka Q". Przeciętny człowiek nie zna etiologii chorób ani ich charakterystycznych cech, bez wystąpienia których, dana choroba nie może być za taką uznana. Tak jest w niniejszej sprawie. Przy czym patologiczny załamek Q, nie jest jak widać z okoliczności sprawy, koniecznym warunkiem oceny choroby jako zawał serca. Taką chorobę zaś bezspornie powód przebył.

    Zdaniem Sądu Okręgowego, uznając definicję zawału serca przyjętą przez pozwanego dla potrzeb grupowego ubezpieczenia na wypadek ciężkiej choroby, za pozostającą w sprzeczności z art. 3851 k.c. , postanowienie w takim zakresie (przyjętej definicji) należało uznać za bezskuteczne. W konsekwencji należy przyjąć, że skoro powód przebył zawał serca, a pozwany przyjął odpowiedzialność, to zobowiązany jest do świadczenia na rzecz powoda zgodnie z umową.


  • Wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt: VI C 15/13, niepublikowany

    Ustalenie przez lekarza orzecznika okresowej całkowitej niezdolności do pracy, nie może być utożsamiane z trwałą całkowitą niezdolnością do pracy, nie mieści się w zakresie ubezpieczenia gwarantowanej powódce, stanowi przyczynę odmowy przyjęcia na siebie obowiązku spłaty na rzecz w/w banku pozostałego do spłaty kredytu.

    Wyrok ten w punkcie III ('trzecim') sentencji stanowi, iż ubezpieczyciel ma obowiązek jasnego i jednoznacznego formułowania ogólnych warunków ubezpieczenia oraz pozostałych dokumentów koniecznych przy zawarciu umowy i ponosi konsekwencje wszelkich uchybień w tym zakresie, a dla zwolnienia go od odpowiedzialności nie wystarczy stwierdzenie, że przedstawił o.w.u. ubezpieczającemu, który mógł się z nimi zapoznać, jeżeli dokumenty te zawierały uregulowania niejasne, wieloznaczne, mylące i obiektywnie niezrozumiałe dla przeciętnego adresata.

    Sąd w niniejszej sprawie doszedł do przekonania, iż postanowienia zawarte w umowach pożyczki dotyczące ubezpieczenia pożyczek, także w certyfikacie, ale przede wszystkim w szczególnych warunkach umowy niejasne, niejednoznaczne, obiektywnie niezrozumiałe dla powódki nie znającej się na przepisach i nierozumiejącej zawiłości z dziedziny bankowości i ubezpieczeń. Zdefiniowanie w SWU całkowitej niezdolności do pracy jako także- trwałej niezdolności do pracy jest niedozwolonym postanowieniem umownym przyjętego przez bank i ubezpieczyciela wzorca umowy (zwanym klauzulą abuzywną, postanowieniem nieuczciwym, niegodziwym).Postanowienia z wzorca umowy, nie zostały uzgodnione indywidualnie z powódka, powódka nie miały na nie wpływu, dlatego nie mogą jej wiązać w zakresie ustaleń, iż choroba nowotworowa powódki, nie powoduje u niej całkowitej niezdolności do pracy, ponieważ całkowita niezdolność jest okresowa, a nie trwała, co wynika z orzeczenia lekarza orzecznika KRUS. Postanowienia powyższe, kształtują prawa i obowiązki powódki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami oraz rażąco naruszają jej interes. Działanie pozwanego, wykorzystującego niewiedzę powódki konsumenta, należy zakwalifikować jako  przejaw nieuczciwej praktyki rynkowej.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 18 kwietnia 2012 roku, sygn. akt II Ca 97/12, niepublikowany

    Ze względu na zaistniałe okoliczności, a mianowicie spowodowanie uszkodzenia samochodu przez dzikie zwierzę (sarnę), które wbiegło na drogę pod samochód powoda powodując jego uszkodzenia, dla wyłączenia odpowiedzialności pozwanego ubezpieczyciela za tę szkodę przy ustaleniu, że samochód powoda w chwili wypadku nie miał ważnego badania technicznego, konieczne byłoby udowodnienie przez stronę pozwaną (art. 6 k.c.), że zaistniała szkoda lub jej rozmiar mają związek nie z faktem wybiegnięcia pod samochód sarny, ale wynikają z braku ważnego badania technicznego samochodu, jego złego stanu technicznego w chwili wypadku.

    Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie pozwany ubezpieczyciel w ogóle nie zakwestionował okoliczności wypadku i powstania szkody podanych przez powoda i ustalonych przez sąd I instancji i nie podjął żadnej próby wykazania, że zły stan techniczny samochodu powoda miał wpływ na zaistnienie lub wielkość szkody w tym pojeździe, brak było jakichkolwiek podstaw do oddalenia powództwa będącego przedmiotem omawianego procesu i uznania, że odpowiedzialność strony pozwanej jest w tym konkretnym przypadku wyłączona.


  • Uchwała Sądu Najwyższego z 13 lipca 2006 roku, sygn. akt III SZP 3/06, niepublikowany

    Stosowanie postanowień wzorców umów o treści tożsamej z treścią postanowień uznanych za nie dozwolone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów i wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 47945 § 2 KPC może być uznane w sto¬sunku do innego przedsiębiorcy za praktykę naru¬szającą zbiorowe interesy konsumentów (art. 23a ust. 2 ustawy z 15.12.2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, t. jedn.: Dz.U. z 2003 r. Nr 68, poz. 804 ze zm.).


  • Wyrok Sądu Okręgowego z dnia 23 października 2006 roku, sygn. akt XVII AmC 147/05, niepublikowany

    (wyrok wyższej instancji w tej samej sprawie – kliknij tutaj)

    1. „Wycena kosztów naprawy obejmuje:

    a) koszt robocizny ustalony wg wartości netto (bez uwzględnienia po­datku) w oparciu o:

    • naprawcze normy czasowe określone przez producenta pojazdu

    lub inne, uznane przez U. TU S.A.,

    • średnią stawkę za 1 roboczogodzinę, stosowaną na terenie dzia­łalności jednostki terenowej, która zawarła umowę ubezpieczenia lub w miejscu naprawy pojazdu, pod warunkiem braku możliwo­ści dokonania naprawy na terenie działalności ww. jednostki,

     b) koszty części zamiennych i materiałów według wartości netto (tzn. bez uwzględnienia podatku, cła, akcyzy, itp.) ustalonych na podstawie katalogów Eurotax, Audatex lub innych uznanych przez U. TU S.A. (...)


  • Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2007 roku, sygn. akt VI ACa 110/07, niepublikowany

    (wyrok niższej instancji w tej samej sprawie – kliknij tutaj)

    Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2007 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń S.A. w Łodzi O uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone na skutek apelacji pozwanej

    od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

    z dnia 23 października 2006r.  sygn. akt XVII Amc 147/05

    1 zmienia zaskarżony wyrok w punkcie pierwszym podpunktach 1 i 2 w ten sposób, że oddalić powództwo w tym zakresie,

    II oddala apelację w pozostałej części,

    III znosi między stronami koszty postępowania apelacyjnego.


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2002 roku, sygn. akt IV CKN 1337/00, niepublikowany

    Przepis art. 385 § 2 k.c. dotyczy niejednoznacznych postanowień wzorca umownego, tj. stanu w którym nazwom można przypisać różne desygnaty a nakazom i zakazom różne zachowania. Nie można natomiast wyprowadzać z niego niemożliwego do spełnienia zakazu używania w treści umów pojęć nieostrych wymagających wypełniania treścią.

    Miarę wykonania zobowiązania ubezpieczonego określa należyta staranność, dlatego na nim a nie na ubezpieczycielu spoczywa obowiązek wykazania w procesie jej dochowania przy powiadamianiu. Ubezpieczony nie odpowiada za to, czy funkcjonariusze policji kierujący się regułami pełnienia służby przybędą na miejsce wypadku ani za to, że mimo zachowania staranności w konkretnych okolicznościach powiadomienie nastąpiło z opóźnieniem. Jednak niewskazanie przyczyn usprawiedliwiających niewypełnienie obowiązku nałożonego z mocy postanowienia ogólnych warunków ubezpieczenia, uprawnia ubezpieczyciela do zastosowania sankcji w tych o.w.u. określonej.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 29 październik 2003 roku, sygn. akt XVII AmC 45/02, niepublikowany

    Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów na rozprawie sprawy z powództwa I. Bank S.A. przeciwko  Zakładowi Ubezpieczeń S.A.  o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone


    I. uznaje za niedozwolone stosowane w obrocie z konsumentami postano­wienie § 33 ust. 1 ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco za­twierdzonych uchwałą Zakładu Ubezpieczeń S.A. o treści: „Jeżeli właści­ciel pojazdu lub osoba uprawniona do korzystania lub rozporządzania tym pojazdem nie wykonała obowiązków wynikających z przepisów § 30-32 ZU może oddalić roszczenie lub odpowiednio zmniejszyć odszkodowanie i zakazuje jego wykorzystania w tym obrocie,


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 16 kwietnia 2003 roku, sygn. akt XVII AmC 27/02, niepublikowany

    Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2003 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa X przeciwko A. S.A. w Warszawie o uznanie postanowień wzorca umownego za niedozwolone


    I. uznaje za niedozwolone stosowanie przez pozwaną w obrocie z konsu­mentami postanowienie wzorca umowy zawarte w umowie pomiędzy A. S.A. w Warszawie a T. o treści następującej:

     

    a. „ Klient przystępuje do Systemu po przyjęciu do wiadomości i podpisaniu Umowy, zawierającej jego dane osobowe i po złożeniu oświadczenia o sta­nie zdrowia"

     

    b. „A. nie może odmówić Klientowi prawa przystąpienia do Systemu poza przypadkami nieobjęcia go przez firmę ubezpieczeniową ubezpieczeniem nażycie"

     

    c. „podpisanie aneksu do umowy, określającego zobowiązania asygnowanego Klienta, wynikające z faktu odebrania samochodu"

     

    d. „ po zakończeniu planu ratalnego lub w szczególnym przypadku omówio­nym w części kończącej Art. 19, A. powinna przystąpić do dokonywa­nia zwrotów rat czystych w oparciu o środki tworzące aktualny fundusz grupy. W tym celu w okresie 90 dni kalendarzowych nastąpi ostatecznie rozliczenie grupy w następującej kolejności: zwrot rat, które ewentualnie A. wpłaciła dla zakupu samochodów dla grupy, zwrot rat Klientom, którzy zrezygnowali z uczestnictwa w Systemie lub z którymi rozwiązano Umowę zgodnie z Art. 17. 1) i 18, 1) niniejszej Umowy"

     

    e. „sprawy wymagające rozstrzygnięcia sądowego będą prowadzone przed sądami dla miasta stołecznego Warszawy"


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 24 listopada 2004 roku, sygn. akt XVII AmC 8/04, niepublikowany

    Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpoznaniu w dniu 24 listopada2004 r., w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa X przeciwko S. Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie Spółka Akcyjna z sie­dzibą w Warszawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone


    1. Uznaje za niedozwolone i zakazuje S. Towarzystwu Ubezpieczeń na Zycie Spółka Akcyjna z/s w Warszawie stosowania w umowach z konsu­mentami postanowienia wzorca umowy o treści: „wszystkie spory wynikają­ce z umowy ubezpieczenia będą rozstrzygane przez Sąd Powszechny wła­ściwy ze względu na siedzibę Towarzystwa"



  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 10 października 2005 roku, sygn. akt XVII AmC 56/04, niepublikowany

    Sąd Okręgowy w Warszawie, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpoznaniu w dniu 10 października 2005 r., w Warszawie sprawy z powództwa S. W. przeciwko  Zakładowi Ubezpieczeń na Życie SA w Warszawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone


    1. uznaje za niedozwolone i zakazuje stosowania w umowach z konsumen­tami Zakładowi Ubezpieczeń na Życie SA w Warszawie postanowienia wzorca umowy o treści: „Odpowiedzialność ZU Życie SA w odniesieniu do poszczególnych ubezpieczonych wygasa (...) w razie wypowiedzenia umowy ubezpieczenia z upływem ostatniego mie­siąca za który opłacono składkę, najpóźniej jednak z dniem rozwiązania umowy ubezpieczenia".




  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 26 czerwca 2006 roku, sygn. akt XVII Amc 102/05, niepublikowany

    Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów  po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2006 r. w Warszawie sprawy z powództwa przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń E. Spółka Akcyjna w S. o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone


    I. Uznaje za niedozwolone i zakazuje Towarzystwu Ubezpie­czeń E. Spółka Akcyjna w S. stosowania w umowach z konsumentami postanowienia wzorca umowy o treści: „ Jeżeli na pod­stawie wniosku, złożonego dokumentu lub oświadczenia Ubezpieczający uzyskał nienależną obniżkę składki, Ubezpieczycielowi przysługuje pra­wo żądania dopłaty składki wraz z odsetkami, a w przypadku gdy szkoda już powstała - prawo obniżenia odszkodowania o kwotę zaniżonej skład­ki lub prawo całkowitego jego odmówienia".



  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 29 stycznia 2007 roku, sygn. akt XVII AmC 160;/05, niepublikowany

    Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2007r., w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeciwko R. Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone

    I. uznaje za niedozwolone i zakazuje R. Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. wykorzystywania w obrocie z konsumentami postanowień wzorca umowy o nazwie „Ogólne warunki uczestnictwa" o treści:

     1. „ Zmiany kursów walut oraz cen transakcyjnych stanowiących podstawy kalkulacji ceny imprez mogą spowodować wzrost ceny imprezy, nie wyższy jednak niż 10%. Wzrost ceny imprezy będzie skuteczny wobec Uczestnika wyłącznie po doręczeniu Uczestnikowi pisemnego zawiadomienia co najmniej 20 dni przed datą rozpoczęcia imprezy"

    2. „ Niewykorzystanie któregokolwiek ze świadczeń przez Uczestnika nie upoważnia do żądania zwrotu zapłaconej kwoty",

    3. „Biuro wyłącza odpowiedzialność odszkodowawczą z tytułu nieszczęśliwych wypadków, utraty zdrowia czy bagażu w zakresie przekraczającym kwoty gwarantowane polisą generalną S.  lub innego towarzystwa ubezpieczeniowego, z którym Biuro zawarło umowy ubezpieczenia",

     

    4. „Biuro z uwagi na poniesione koszty organizacji imprezy, zakupu świadczeń u kontrahenta zastrzega sobie prawo dokonania potrąceń - liczonych od całkowitej ceny imprezy - wg następujących zasad: - do 45 dni przed dniem wyjazdu stała opłata manipulacyjna w wysokości - 5%, - od 44 do 31 dni przed dniem wyjazdu - 10%, od 30 do 15 dni przed dniem wyjazdu - 35%, - od 14 do 8 dnia przed dniem wyjazdu - 65%, 7 dni lub mniej przed dniem wyjazdu - 80%, w dniu wyjazdu lub później - 100%"

    5. „ Reklamacje wniesione do Biura po upływie 7 dni od zakończenia imprezy uznane będą za bezskuteczne" ,

    6. „ Reklamacja Uczestnika w formie pisemnej zawierać powinna pisemne oświadczenie pilota lub innego miejscowego przedstawiciela Biura o wystąpieniu wad, uzasadnienie oraz propozycję naprawienia szkody. Podstawą reklamacji uczestnika nie mogą być jednak zdarzenia i okoliczności, za które Biuro nie ponosi odpowiedzialności (m.in. postoje na granicach, czynności celne, warunki atmosferyczne w czasie realizacji imprezy, zamieszki, wojny, strajki, blokady dróg, powodzie itp.) oraz wszelkie inne wymienione w punkcie 13 niniejszych warunków"


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 2 października 2007 roku, sygn. akt XVII AmC.

    Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpoznaniu w dniu 2 października 2007 r. w Warszawie sprawy z powództwa X    prowadzącej działalność gospodarczą z siedzibą w Bydgoszczy przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń C.  z siedzibą w Warszawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone:

    Uznaje za niedozwolone i zakazuje Towarzystwu Ubezpieczeń C.  z siedzibą w Warszawie stosowania postanowienia wzorca umownego pod nazwą „Ogólne warunki ubezpieczenia pojazdów" o treści:

    •  „C. nie odpowiada za szkody powstałe w okolicznościach innych niż podane w zgłoszeniu szkody"


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, z dnia 12 czerwca 2007 roku, sygn. akt XVII AmC 103/07, niepublikowany

    Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie:

    po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2007r., w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa Ryszarda O. przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji z siedzibą w Warszawie

    o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone


    I uznaje za niedozwolone i zakazuje wykorzystywania Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji z siedzibą w Warszawie w obrocie z konsumentami postanowień wzorca umowy „ Ogólne warunki ubezpieczenia pojazdów lądowych od uszkodzeń autocasco (AC) wraz z warunkami rozszerzenia o ryzyko kradzieży (KR) i opcje dodatkowe" o treści:

    „Pojazd nielegalnie wprowadzony na polski obszar celny jest to pojazd: wprowadzony do kraju z zachowaniem obowiązku określonego w punkcie 1, lecz bez zachowania obowiązku podania w zgłoszeniu celnym lub innym dokumencie, danych zgodnych z rzeczywistością bądź, gdy naruszono ograniczenia w obrocie",



  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 13 lutego 2003 roku, sygn. akt XVII Amc 6/02, niepublikowany

    Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie następującym po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2003 r. w Warszawie  na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Powiatowego Rzecznika Konsumentów w Nowym Sączu na rzecz X przeciwko Międzynarodowej Korporacji Gospodarczej „I." Sp. z o.o. w T. o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone


    1. uznaje za niedozwolone i zakazuje stosowania Międzynarodowej Korpo­racji Gospodarczej „I" Sp. z o.o. w umowach z konsumentami po­stanowień wzorca umowy o treści:

     

    a) Koszty administracyjne - jest to opłata wyrażona procentowo w stosunku do wybranego zestawu kwotowego, określona na pierwszej stronie umo­wy, pobierana przez I. na obsługę i administracyjną systemu, miesięcz­nie w postaci tzw. opłaty administracyjnej lub w przypadkach zawartych w art. 15 i art. 16 Ogólnych Warunków Umowy jednorazowo w pełnej wysokości. W przypadkach zawartych w art. 15 i art. 16 Ogólnych Wa­runków Umowy wysokość tych kosztów nie może być wyższa od sumy miesięcznych rat podstawowych wpłaconych przez Członka Grupy.

    b) I. Członek Grupy, któremu nie przydzielono jeszcze Towaru może wystą­pić z grupy w dowolnym czasie pod warunkiem, że nie zalega w płatno­ściach rat i powiadomi I. o swojej decyzji w formie pisemnej.



  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie – Sąd Ochrony konkurencji i Konsumentów, z dnia 16 kwietnia 2003 roku, sygn. akt XVII Amc 24/02, niepublikowany

    Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2003 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa J K

    przeciwko Międzynarodowej Korporacji Gospodarczej „I." sp. z o.o. z sie­dzibą w T. o uznanie postanowień wzorca umownego za niedozwolone


    I. uznaje za niedozwolone stosowanie przez pozwaną w obrocie z konsu­mentami postanowienie wzorca umowy zawarte w treści umowy pomiędzy Międzynarodową Korporacją Gospodarczą „I." sp. z o.o. w T. a J. K. o treści następującej:

     

    ♦ - „ Występujący, który odstępuje od umowy przed utworzeniem grupy, traci opłatę wstępną"

     

    ♦ - „ koszty administracyjne - jest to opłata wyrażona procentowo w stosunku zestawu kwotowego, określona na pierwszej stronie umowy, pobierana przez I. na obsługę i administrację systemu miesięcznie w postaci tzw. opłaty administracyjnej lub w przypadkach zawartych w art. 15 i art. 16 ogólnych warunków umowy jednorazowo w pełnej wysokości"

    ♦ - „ Członek Grupy, uzyska zwrot wpłaconych rat podstawowych (bez walo­ryzacji i oprocentowania) w czasie likwidacji grupy określonej w Art. 19, po potrąceniu należnych I. kosztów administracyjnych - zgodnie z Art. 6 ust. 7, opłaty wstępnej oraz kosztów ubezpieczenia"



  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 23 marca 2005 roku, sygn. akt XVII Amc 32/04, niepublikowany

    Sąd Okręgowy w Warszawie, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

    po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2005 r., w Warszawie sprawy z powództwa Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

    przeciwko C. Polska Spółka Akcyjna z/s w Krakowie

    o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone

     

    I.Uznaje za niedozwolone i zakazuje C. Polska Spółka Akcyjna z/s w Krakowie stosowania w umowach z konsumentami:

     

    1. Postanowień wzorca umowy pod nazwą „Statut" o treści:

    a)  „Członkom wykluczonym C. zwróci kwoty wniesione po odjęciu składki członkowskiej, naliczonych opłat manipulacyjnych (+VAT), ewentualnych kosztów ubezpieczenia, oraz odsetek za opóźnienie. Do czasu ogłoszenia otrzymania świadczenia o wykluczeniu członek zo­bowiązany jest realizować swoje zobowiązania płatnicze, jeśli członek tych obowiązków nie dopełni, nie wpłacone w tym okresie części rat miesięcznych, nie stanowiące zaliczki na zakup produktu oraz odsetki za opóźnienie naliczone od niezapłaconych rat, zostaną potrącone z wpłaconych już zaliczek. Członkom wykluczonym C. zwróci na­leżne sumy dopiero w miesiącu następującym po ostatnim miesiącu okresu spłaty podjętego przez członka w Deklaracji Członkowskiej. Do tejże sumy C. nie dolicza odsetek",

    b) „Nabywca składając podpis pod niniejszym Statutem oświadcza, że powyższe zasady rozliczeń zrozumiał, akceptuje i jako zgodne z jego wolą podważać ich nie zechce",

    c) „Strony nieodwołalnie rezygnują z prawa podważenia niniejszego Statutu".

     

    2. Postanowień wzorca umowy pod nazwą „Statut system nieruchomo­ści" o treści:

    a) „Członkom wykluczonym C. S.A., zwróci kwoty wniesione po odjęciu składki członkowskiej, opłat manipulacyjnych (+VAT), ewentualnych kosztów ubezpieczenia, oraz odsetek za opóźnienie. Do czasu ogłoszenia wykluczenia członek zobowiązany jest realizować swoje zobowiązania finansowe, jeśli członek tych obowiązków nie dopełni, kwota ta oraz naliczone za nią odsetki za opóźnienie zostaną potrącone z wpłaconych już zaliczek. Wobec członka wykluczonego C. S.A. nie wprowadza w czyn odstępnego lub odszkodowania, a zwrot należnej członkowi sumy nastąpi dopiero w miesiącu następują­cym po ostatnim miesiącu podjętego przez członka w Deklaracji Członkowskiej okresu spłaty. Od tejże sumy C. nie nalicza odse­tek",

    b) „Nabywca składając podpis pod niniejszym Statutem oświadcza, że powyższe zasady rozliczeń zrozumiał, akceptuje i jako zgodne z jego wolą podważać ich nie zechce",

    c) „Strony nieodwołalnie rezygnują z prawa podważenia niniejszego Statutu".


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2003 roku, sygn. akt V CK 277/02, opubl. OSNC 2004/11/184, Biul.SN 2004/3/7, M.Prawn. 2004/8/369

    Postanowienia określające sposób ustalenia wartości pojazdu na podstawie notowań rynkowych (przy uwzględnieniu stanu technicznego, przebiegu i wyposażenia) - zamieszczone w ogólnych warunkach ubezpieczenia pojazdów lądowych od uszkodzeń i kradzieży - nie mogą być uznane za niedozwolone postanowienia umowne (art. 3851 k.c.), jeżeli w ten sposób ustala się wartość pojazdu zarówno przy zawieraniu umowy ubezpieczenia (dla określenia sumy ubezpieczeniowej), jak i przy ustaleniu wysokości odszkodowania.


Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT