Przykładowe zapisy OWU w orzecznictwie

  • Wyrok Sądu Okręgowego z dnia 5 listopada 2008 roku, sygn. akt XXIII GA 556/08, niepublikowany

    Zdarzenie nie wchodziło w zakres wypadków w których pozwany byłby zwolniony od odpowiedzialności. Zgodnie z opinią biegłego sadowego, będącą dowodem w niniejszej sprawie, zawilgocenie budynku było następstwem pęknięcia rury. Nie zachodził więc przypadek zawilgocenia stałych elementów budynku. Biegły w swej opinii stwierdził bowiem że wilgoć nie pochodziła z podsiąkania wód gruntowych czy w następstwie źle wykonanej izolacji. Tym samym, w sytuacji gdy pozwana nie udowodniła istnienia podstaw do odmowy wypłaty odszkodowania, tj. zawilgocenia stałych elementów budynku, powód miał podstawę do tego, aby żądać wypłaty odszkodowania związanego z faktem zalania.


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 1982 roku, sygn. akt IV CR 340/82, niepublikowany

    Powód dochodził świadczenia wynikającego z umowy ubezpieczenia, której postanowienia szczegółowe zawarte są w ogólnych warunkach ubezpieczenia w zakresie następstw nieszczęśliwych wypadków młodzieży w szkołach i innych zakładach, zatwierdzonych decyzją Ministra Fi­nansów z dnia 8 czerwca 1977 r. nr. FR  GSU/4030-73/77.  Zakres podmiotowy tychże ogólnych warunków jest o tyle szerszy niż wynika to z ich tytułu, że obejmuje także personel szkół i innych zakładów wyszczególnionych  w §1,  przy czym za personel uważa się m.in. nauczycieli.


  • Wyrok z dnia 21 września 1987 r. Sąd Najwyższy IV CR 263/87 OSP 1988/4/94
    Gromadzenie przedmiotów w ilościach wskazujących na ich handlowe przeznaczenie (§ 3 ust. 6, pkt 6 ogólnych warunków ubezpieczenia mieszkań, M.P. z 1985 r., Nr 38, poz. 256) występuje wówczas, gdy ich ilość przekracza zwyczajne bieżące potrzeby posiadacza i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu. Gromadzenie zaś przedmiotów w ilościach niewspółmiernych do potrzeb, gdyby nawet stanowiły one doraźną lokatę oszczędności, może wskazywać na ich handlowe przeznaczenie, a ustalenie tej okoliczności pozwala na przyjęcie, że nie są one objęte umową ubezpieczenia mieszkania.

  • Uchwała z dnia 25 sierpnia 1994 r. Sąd Najwyższy III CZP 107/94 OSNC 1995/1/15
    Udowodnienie stanu nietrzeźwości kierowcy samochodu w czasie wypadku, która to nietrzeźwość wyłącza odpowiedzialność ZU za szkodę, obciąża ubezpieczyciela; odjechanie z miejsca wypadku samochodem uszkodzonym na skutek zderzenia się z innym przedmiotem w sytuacji, gdy wypadek nie spowodował poważniejszych skutków - nie daje podstaw do potraktowania tego zdarzenia jako zbiegnięcia kierowcy z miejsca wypadku (§ 7 pkt 1 ppkt 3 ogólnych warunków ubezpieczenia auto-casco obowiązujących w czasie zdarzenia).

  • Wyrok z dnia 7 listopada 1990 r. Sąd Najwyższy I CR 605/90 OSP 1991/7/189
    Przechowywanie rzeczy w normalnie zamkniętym mieszkaniu jest w zasadzie wyczerpującym sposobem jej zabezpieczenia przed kradzieżą. Ze względu na nagminność włamań nie można jednak tego w pełni odnieść do rzeczy cudzych, o dużej wartości. O należytej staranności przechowawcy takich rzeczy można mianowicie mówić wówczas, gdy mieszkanie jest odpowiednio zabezpieczone bądź przez stałą obecność osób w nim zamieszkałych, bądź przez zastosowanie chroniących przed włamaniem środków technicznych.

  • Wyrok z dnia 8 stycznia 1991 r. sąd apelacyjny w Białymstoku I ACr 178/91 OSA 1992/2/11
    Skoro zamknięcia drzwi balkonowych i okien było typowe i działały prawidłowo, to zabezpieczenie mieszkania było zgodne z ogólnymi warunkami ubezpieczenia mieszkań, co rodzi po stronie pozwanej obowiązek wyrównania szkody w granicach łączącej strony umowy ubezpieczenia.

  • Uchwała z dnia 16 września 1993 r. Sąd Najwyższy III CZP 126/93 OSNC 1994/5/98
    Warunki należytego zabezpieczenia ubezpieczonego mienia, określone w ogólnych warunkach ubezpieczenia mienia od kradzieży z włamaniem i rabunku (M.P. z 1990 r. Nr 6, poz. 48), są spełnione także wówczas, gdy mienie znajduje się w pomieszczeniu zabezpieczonym stosownie do tych warunków, chociażby pomieszczenie to wchodziło w skład lokalu, który nie jest w taki sposób zabezpieczony.

  • Wyrok z dnia 7 stycznia 1997 r. Sąd Najwyższy I CKN 36/96 OSNC 1997/5/57
    Przewidziane w ogólnych warunkach ubezpieczenia auto-casco wymaganie, aby pojazd był zabezpieczony w sposób przewidziany w jego konstrukcji, należy odnieść tylko do sytuacji, gdy został on opuszczony przez kierowcę i pasażerów.

  • Wyrok z dnia 29 listopada 1999 r. Sąd Najwyższy III CKN 475/98 OSNC 2000/5/103, Biul.SN 2000/1/13, Wokanda 2000/2/3, M.Prawn. 2000/3/135, M.Prawn. 2000/4/237, Pr.Gosp. 2000/8/8, Prok.i Pr. 2000/9/36
    Ubezpieczeniem autocasco nie są objęte szkody powstałe podczas prowadzenia pojazdu przez posiadacza lub kierowcę, nie posiadającego wymaganych prawem polskim uprawnień do prowadzenia pojazdu, bez względu na to, czy brak tych uprawnień miał wpływ na powstanie szkody.

  • Wyrok z dnia 6 kwietnia 1995 r. sąd apelacyjny w Poznaniu I ACr 702/94 Wokanda 1996/1/41
    W świetle ogólnych warunków ubezpieczenia nie ma znaczenia dla odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń, że postój samochodu, z którego dokonano kradzieży z włamaniem, nie odbywał się przy bezpośredniej i najkrótszej trasie łączącej nadawcę z odbiorcą, jeżeli zboczenie kierowcy z trasy bezpośrednio prowadzącej do odbiorcy było usprawiedliwione okolicznościami sprawy. Poza tym pozostawienie samochodu na terenie ogrodzonym i zamkniętym obok budynku, w którym przebywał kierowca, stanowiło niewątpliwie skuteczniejsze zabezpieczenie niż pozostawienie samochodu obok szosy.

  • Wyrok z dnia 27 września 1971 r. Sąd Najwyższy III CRN 332/71 OSNC 1972/4/73
    Wypadnięcie jądra galaretowatego jako bezpośrednie następstwo wysiłku fizycznego stanowi nieszczęśliwy wypadek w rozumieniu § 1 ust. 2 ogólnych warunków ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków zatwierdzonych decyzją Ministra Finansów z dnia 13 XII 1955 r. i z dnia 26 IV 1960 r.

  • Wyrok z dnia 26 marca 1975 r. Sąd Najwyższy III CRN 460/74 OSNC 1976/5/111
    Jeżeli osoba ubezpieczona doznała wylewu krwi do mózgu wskutek nadmiernego wysiłku fizycznego przy wykonywaniu pracy, zdarzenie to jest nieszczęśliwym wypadkiem w rozumieniu § 5 ust. 2 ogólnych warunków ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków zatwierdzonych decyzją Ministra Finansów z dnia 11.VIII.1970 r.

  • Uchwała z dnia 19 lipca 1979 r. Sąd Najwyższy III CZP 40/79 OSP 1980/5/85
    Nieszczęśliwym wypadkiem w rozumieniu § 5 ogólnych warunków ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków (zatwierdzonych decyzją Ministra Finansów z dnia 11 sierpnia 1970 r. nr MP/RMU/4030-03/70 z późniejszymi zmianami) jest zawał serca wywołany zarówno nadmiernym wysiłkiem fizycznym, jak i stresami psychicznymi, będącymi wynikiem silnych bodźców zewnętrznych działających nagle na organizm, chociażby ubezpieczony już poprzednio cierpiał na chorobę serca.

  • Wyrok z dnia 5 grudnia 1985 r. Sąd Najwyższy III CRN 404/85 OSNC 1986/11/177
    Stanowiący nieszczęśliwy wypadek zawał serca, jako następstwo wysiłku fizycznego przy wykonywaniu pracy, wyłączony jest z odpowiedzialności  Zakładu Ubezpieczeń wynikającej z umowy ubezpieczenia zawartej na podstawie ogólnych warunków ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków zatwierdzonych decyzją Ministra Finansów z dnia 11 sierpnia 1970 r. Nr RF/RMU/4030-03/NW/70, zmienionych m.in. decyzją Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 1979 r. Nr GSU/4030-101/79.

  • Uchwała z dnia 9 października 1970 r. Sąd Najwyższy III CZP 60/70 OSNC 1971/3/46
    Przepis § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 19 lipca 1963 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia zwierząt gospodarczych (Dz. U. Nr 33, poz. 191) wyłącza przewidzianą w tym rozporządzeniu odpowiedzialność Zakładu Ubezpieczeń za szkodę spowodowaną padnięciem koni i krów, jeżeli w konkretnym wypadku za powstałą szkodę Zakład Ubezpieczeń ponosi odpowiedzialność stosownie do dyspozycji § 14 rozporządzenia z dnia 28 stycznia 1958 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia mienia ruchomego w gospodarstwach rolnych (Dz. U. Nr 14, poz. 59).

  • Wyrok z dnia 15 sierpnia 1974 r. Sąd Najwyższy II CR 399/74 OSNC 1975/5/87
    Paragraf 4 ust. 1 pkt 3 ogólnych warunków ubezpieczenia od uszkodzeń pojazdów samochodowych (auto-casco) jednostek gospodarki nieuspołecznionej z 1967 r. wyłącza odpowiedzialność Zakładu Ubezpieczeń za szkody powstałe w czasie naprawy pojazdu, jak również wskutek użycia pojazdu przed ukończeniem naprawy. Przepis ten jednak nie ma zastosowania w sytuacji, gdy samochód ma być poddany w dwóch różnych warsztatach naprawczych dwom rodzajom napraw: głównym i lakierniczym oraz gdy właściciel (lub osoba przez niego upoważniona) odbiera naprawiony w pierwszym warsztacie samochód jako sprawny technicznie i używa go do jazdy przed dokonaniem napraw lakierniczych.
    Za uszkodzenie przeto pojazdu w takich warunkach Zakład Ubezpieczeń ponosi odpowiedzialność na zasadzie zawartej umowy ubezpieczenia auto-casco.

  • Wyrok z dnia 24 lutego 1977 r. Sąd Najwyższy II CR 25/77 OSNC 1978/2/31
    Szkodami spowodowanymi przez powódź w rozumieniu § 4 ust. 2 pkt 6 ogólnych warunków ubezpieczenia kontraktowanej produkcji roślinnej, zatwierdzonych decyzją Ministra Finansów z dnia 14 IV 1972 r., są szkody powstałe na terenach, które chociażby na krótki czas zostały pokryte wodą na skutek opadów deszczu.

  • Wyrok z dnia 7 stycznia 1997 r. Sąd Najwyższy I CKN 36/96 OSNC 1997/5/57
    Przewidziane w ogólnych warunkach ubezpieczenia auto-casco wymaganie, aby pojazd był zabezpieczony w sposób przewidziany w jego konstrukcji, należy odnieść tylko do sytuacji, gdy został on opuszczony przez kierowcę i pasażerów.

  • Wyrok z dnia 16 lipca 1997 r. sąd apelacyjny w Warszawie I ACa 441/97 Wokanda 1998/11/46, Apel.-W-wa 1998/1/6
    Wypadkiem ubezpieczeniowym skutkującym obowiązek wypłaty odszkodowania w oparciu o umowę stron jest częściowo utrata pojazdu na skutek kradzieży odłączonych w związku z remontem i przeglądem jego części składowych.

  • Uchwała z dnia 12 grudnia 1997 r. Sąd Najwyższy III CZP 65/97 OSNC 1998/4/55, Wokanda 1998/1/7, M.Prawn. 1998/2/4, Prok.i Pr. 1998/3/28, M.Prawn. 1998/6/233, Wokanda 1998/7/1
    Zawładnięcie, przeznaczonym do wynajmowania, pojazdem przez osobę posługującą się fałszywym dowodem tożsamości, jest kradzieżą pojazdu w rozumieniu § 5 ust. 1 pkt 6 ogólnych warunków ubezpieczenia auto-casco, zatwierdzonych uchwałą nr UZ 109/94 z dnia 25 listopada 1994 r. Zarządu PZU SA z późniejszymi zmianami.

  • Wyrok z dnia 27 lipca 1999 r. Sąd Najwyższy I CKN 496/99 OSNC 2000/2/39, Wokanda 1999/10/8, Biul.SN 1999/10/8, M.Prawn. 1999/12/28, OSP 2000/1/6, Pr.Gosp. 2000/3/10
    Zalanie rzeczy wodą użytą do gaszenia pożaru objęte jest ryzykiem ubezpieczenia budynku, budowli i mienia od ognia i innych żywiołów.

  • Wyrok z dnia 8 listopada 2000 r. sąd apelacyjny w Katowicach I ACa 744/00 Pr.Gosp. 2001/10/52
    Zawładnięcie przeznaczonym do wynajmu samochodem osobowym przez osobę posługującą się fałszywym dokumentem tożsamości jest kradzieżą pojazdu w rozumieniu ogólnych warunków umów auto-casco, a nie przywłaszczeniem, co sprowadza odpowiedzialność ubezpieczeniową ubezpieczyciela.

Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT